REISVERSLAG DAG 61 t/m 70

Dag 61 Op naar Conakry

Een lange reisdag voor de boeg waarin we zo snel mogelijk naar Conakry wilden vertrekken voor onze visa-run. Het was woensdag en op vrijdag zou het lange weekend voor de Ramadan beginnen. Om 17h kwamen we in Conakry aan bij de ambassade van Congo-Brazzaville, maar die was helaas al gesloten. De nachtbewaker probeerde ons weg te sturen maar Irene bleef volhouden of hij niet iemand kon bellen alsjeblieft. Na 10 minuten liet hij ons toch binnen en heeft hij zijn baas gebeld die al lang weg was. Speciaal voor ons is hij terug komen rijden, we hebben wat uurtjes gewacht (Jasper ging in de tussentijd pinnen om te kunnen betalen), maar om 19h was hij eindelijk weer op kantoor. Na een half uurtje, wat documenten en 200 euro pp verder liepen we met twee visa voor Congo-Brazzaville naar buiten.

Hierna reden we snel door naar het vliegveld, want we moesten ook nog onze visumsticker voor Guinee! Op het vliegveld werden we door de vriendelijke security guard Felix door het hele vliegveld heen geloodst. De vrouw die de visastickers gaf was echter iets minder coulant, we moeten morgen maar terugkomen vanaf 10h00 want ze was nu aan het eten.

Jammer maar helaas, dan maar op naar het hotel ONOMO voor een goede nachtrust.

Dag 62 Presenteren en een visa run

In de ochtend had Irene een presentatie voor RVO, ze was uitgenodigd om meer over Buiten de Bubbel te vertellen en hoe wij een poging doen om mensen buiten je bubbel in aanraking te brengen met ontwikkelingssamenwerking. Spannend maar ook wel heel erg gaaf!

Hierna snel de spullen inpakken en tijd voor de visa run. Stap 1: de sticker bij het vliegveld. Ondanks dat we Felix niet meer konden vinden, zijn we binnengekomen en hebben onze stickers gekregen. Tijd voor stap 2. DRC en stap 3. Ivoorkust. Dikke pech… beide ambassades waren dicht. Wij wisten niet dat deze laatste donderdag van de ramadan een speciale dag was. De nacht ervoor zit iedereen officieel in de Moskee en daarom is iedereen deze dag vrij. Dit wordt nog spannend… gezien alles vrijdag ook om 12h dicht gaat!

Stap 4. Naar de Liberiaanse ambassade en dit verwacht je niet, maar ook deze was gesloten! Gelukkig zaten ze met zijn alle in de tuin te genieten van hun vrije dag en lieten ze ons toch binnen. Nadat duidelijk was dat we 50 dollar pp extra zouden betalen voor expres service was er geen probleem meer. 300 dollar lichter liepen we na 10 minuten weer naar buiten met een stempel (wat het visa moet voorstellen) naar buiten. Dat was een gelukje!

In de avond hadden we vervolgens met Jean Mathieu Baptiste afgesproken, een Franse arts die de slaapziekte in Guinee vrijwel volledig heeft bestreden. Wil je hier meer over lezen? Kijk dan op BDB Bezoekt Guinee.

Na wat biertjes lekker bij het hotel gegeten en op tijd naar bed.

Dag 63 De meest intense dag tot zo ver!

Vroeg op en uitchecken, dit bleek niet zo makkelijk. We konden niet pinnen dus ik heb mijn pinpas achter gelaten als onderpand en toen zijn we naar de DRC-ambassade gesjeesd. Hier was alles in orde maar…. Ze moest wel nu ons paspoort hebben en dan zou het op 15h klaar zijn. Maar we moesten nog naar de Ivoorkust ambassade! Met de belofte dat dit snel zou zijn, gingen we op weg naar de Ivoorkust ambassade. We waren hier om 10h00 en ze zeiden ophalen om 13h00. DRC wilde ons paspoorten om 12h00. Aiii…. Tijd voor de grote ogen en lieve glimlach! We zijn gaan pinnen tussendoor en wat andere verplichtingen en toen heel braaf om 11h00 weer bij de Ivoorkust ambassade, gretig zitten wachten. Om 11h50 zeiden ze: okay ze zijn klaar, maar wel eventjes bij de consul-generaal naar binnen. Om 11h55 zijn we met piepende banden naar de DRC-ambassade gereden, NET op tijd. Opgelucht reden we weg, tot ik een belletje kreeg…. We waren de pasfoto’s vergeten. Gelukkig hadden we ze op zak en waren we nog niet ver. We hebben ze snel ingeleverd en zijn toen naar het hotel gereden voor onze betalen. Ik kan je beloven dat zoveel kilometers door een drukke stad net voor Eid niet lachen is. Om iets voor 15h kregen we het belletje van Valerie: ons visum voor DRC was klaar. Ook hier hebben we weer 200 dollar pp voor moeten betalen maar het was alles waard.

Nadat we ons visum hebben gehaald hebben we nog geprobeerd de acrobaten van circus Baobab te spotten maar ook die waren helaas al naar huis voor het feestweekend. Jammer maar het is niet anders, nu snel spookrijdend de stad uit!

Na uren file reden we in het donker de stad uit en zijn we in een doodenge palmolie plantage tussen de donkere palmbomen in het wild gaan kamperen.

Dag 64 De grens over naar Sierra Leone

Op naar de grens met Sierra Leone. Wil je meer lezen over de grensovergang? Dat kan hier …. .

Na de grens hebben we wat kleine inkopen gedaan en hebben we onze auto laten wassen. Het is altijd lekker als we een paar dagen gaan kamperen dat je auto schoon is, want we leven op, om en in dat ding. Met water uit de rivier werd onze auto grondig gepoetst met de hand. Hierna zijn we doorgereden naar Yankai, een heerlijk plekje aan de zee met chaletjes en een restaurantje in een prachtige baai. Hier ontmoeten we voor het eerst Jeremy & Paula uit de UK met hun Belgische auto. Tijd voor een paar dagen ontspanning tijdens het lange feestweekend!

Dag 65 & 66 relaxen bij Yankai op Black Johnson beach

Deze dagen hebben wel lekker een beetje gechilld, gezwommen in de zee, gewandeld over het strand, de social media en blog bijgewerkt en de was gedaan. We moesten ook wat visa aanvragen zoals die van Ghana, dat was ook nog best wat uitzoekwerk. Zelf als je weinig concrete dingen in een dag doet vullen je dagen zich ontzettend snel, voor je het weet is er weer een dag voorbij!

Yankai bleek overigens een populaire bestemming te zijn voor alle medewerkers van NGO’s in Freetown, er waren een hoop buitenlanders in het weekend hier aan het ontspannen.

Dag 67 Op bezoek bij de brouwerij in Freetown

Ons bezoek aan de brouwerij! We waren uitgenodigd via Niels van EUCord bij de Sierra Leone Brewery, wat een onderdeel is van Heineken. Wil je hier meer over lezen? Kijk dan bij BDB Bezoekt Sierra Leone.

Na dit bezoek konden we ons geen beter plekje bedenken dan het paradijsje bij Yankai, dus zijn we hier weer gaan staan.

Dag 68 Visa voor Ghana en Chimpansees

De ambassade van Ghana was eindelijk open na het feestweekend! We reden eerst naar de bank, waar we een deposit hebben gedaan. Ontzettend druk bij de bank omdat je in Sierra Leone op deze manier je salaris cash kan ophalen. Uit de pinautomaten komt maar omgerekend 34 euro per keer uit de muur, dus dat schiet niet echt lekker op.

Na de deposit naar de ambassade, en na 2 minuten waren we weer buiten. Ons volgende bezoek in Sierra Leone was ook via Niels en was een Tacugama, het beroemde Chimpansee opvangcentrum. Wil je hier meer over leren? Lees dan hier!

Ook hierna zijn we weer terug naar Yankai gereden om te wachten op ons visum.

Dag 69 Offline

Een dag ontspannen bij Black Johnson beach, de site bijwerken en wachten op ons visum. Heerlijk offline.

Dag 70 Het binnenland van Sierra Leone

We konden onze visa ophalen bij de Ghana ambassade (waar we eerst een uurtje moesten wachten). Jasper moest nog naar binnen om wat vragen te beantwoorden, het bleek vooral dat de ambassadeur graag even wilde netwerken omdat hij zag dat we door de ambassade in Ghana waren uitgenodigd. Na dit gesprekje gingen door naar ons 3^e en 4^e bezoek in Sierra Leone. Het eerste was aan Smiling Through Light, een female owned lokaal bedrijf in zonneenergie. Het tweede was het ziekenhuis in Yele waar meerdere Nederlandse dokters werken. Over deze bezoeken lees je meer in BDB bezoekt Sierra Leone.

In de avond mochten we in het huis van Donald verblijven. Hier verbleef ook de Nederlandse dokter Kris, zij heeft ons een rondleiding gegeven in het ziekenhuis en daarna mochten we met de dokters mee-eten op hun compound. Het was hier zo ongelofelijk heet, dit zullen we niet snel vergeten. Zonder te bewegen, zittend op een stoel, was je binnen enkele tellen volledig doorweekt. Het zweet dwarrelde van onze koppies.

Dit beloofde een hete nacht, maar niet hoe je ze graag ziet… (we sliepen overigens voor het eerst op twee aparte bedjes).