REISVERSLAG: DAG 71 t/m 81

  1. Dag 71 dagje in Yele & Tiwai island
  2. Dag 72 Tiwai Island, de grens over naar Liberia en feest in Robertsport
  3. Dag 73 Monrovia en de lokale bar!
  4. Dag 74 Toeren door de stad met een Kekeh!
  5. Dag 75 Naar de bergen toe!
  6. Dag 76 Tijd voor een hike
  7. Dag 77 veelste lange rijdag en ruzie …
  8. Dag 78 Naar een nieuw paradijsje
  9. Dag 79, 80 & 81 Lateko, we willen nooit meer weg

Dag 71 dagje in Yele & Tiwai island

De Hydropomp dit is nogal een bijzonder verhaal, maar ook hier lees je meer over in de blog BDB bezoekt Sierra Leone. Wat vooral heel schokkend was, was de illegale goudmijn activiteiten in de rivier RECHT voor het huis van Kris. Met een gewelddadig kabaal lagen er meerdere vlotten aan elkaar vast de rivierbodem om te woelen met enorme dieselgeneratoren, op zoek naar goud. Door deze activiteiten was de volledige rivier dichtgeslibd. Zie dit filmpje om het zelf te ervaren.

Het geluid was niet uit te houden en na een korte knuffel namen we afscheid van Kris. Wij trokken verder naar Tiwai Island. Dat was me ook nog een avontuur…. Meer lezen over Tiwai of andere toeristische uitstapjes in Sierra Leone? Klik dan hier.

Op avontuur op Tiwai Island:

Aangekomen in het dorpje lieten we onze auto achter tussen de nieuwsgierige kindjes, om zelf de boot naar het eilandje te nemen. Op het eiland in het kamp was niemand te vinden. We kregen een soort pergolaatje aangewezen van gaas waar een oud bedje in stond met een muggennet. Meer basic is denk ik niet mogelijk. We gingen op een tour met een Kano maar dit was een erg slecht idee, behalve dat het wel heel mooi was (geen pygmy hippo’s gezien) ging alles mis. Onze guide kon geen Engels (en geen Frans of Nederlands, we hebben het geprobeerd) en we gingen met deze vrij instabiele boot de stroomversnellingen af. Hij was er vervolgens van overtuigd dat hij weer terug kon peddelen. Wat natuurlijk onmogelijk was en waardoor we meerdere keren de taken in zijn gevlogen en om zijn gegaan met de boot. Uiteindelijk zijn we gaan lopen door het water, wat je liever niet doet in een jungle vol slangen, spinnen en gekke tropische ziektes.
Bij aankomst in het kamp was er geen water en geen begeleiders dus zijn we gaan zoeken naar het andere kamp. Na 20 minuten door de jungle in het donker hebben we dit gevonden en hebben we wat rijst met kip en saus gekregen. Daarna mochten we in het donker terug om te zoeken naar onze hut.

Dag 72 Tiwai Island, de grens over naar Liberia en feest in Robertsport

Wakker worden door spelende apen, dat is best een leuke nieuwe ervaring. Omdat we vroeg wakker waren zijn we een stukje gaan wandelen, we hebben onderweg ontzettend veel apen gespot! ’s Ochtends is het nog koel en zijn alle apen vooral aan het spelen in de boomtoppen. Van grijs/groene aapjes tot wit zwarte met een lange witte staart. Erg bijzonder! Door onze wandeling waren ze ons op het kamp helaas wel kwijt, waardoor we meer dan een uur later pas ons ontbijt kregen (dikke Amerikaanse pannekoeken).

Na ons ontbijt zijn we veilig weer bij de auto afgezet, die nog helemaal compleet midden in het dorp stond. We besloten z.s.m. door te trekken en de grens over te steken. Wil je weten hoe deze grens ging? Lees hier verder.

Voor de avond stopten we in Robertsport bij de surfclub maar omdat het een zondag was werden we gewaarschuwd dat het wel eens een feestje kon worden bij de twee cafeetjes links en rechts van ons. Dit was een goede waarschuwing…. Het feest ging tot 1h ’s nachts door met knallende muziek uit middelmatige boxen. Maar de omgeving aan het strand was het sowieso waard. En ook wel gezellig zo’n lokaal feestje!

Dag 73 Monrovia en de lokale bar!

Omdat er geen voorzieningen waren zoals een douche of een fijn toilet besloten we na een ontspannen ochtend bij de auto door te trekken naar Monrovia, en dat was een goede beslissing! In de stad eerst even onze auto laten checken door een goede Libanese garage en toen naar Emergi. (Bijna alles hier is in handen van de libanezen, garages, apotheken, winkels, restaurants, you name it).

In de oude stad aangekomen werden we met open armen ontvangen door Elvis en Youp van Emergi. Omdat Liberia erg arm is zie je hier veel mannen/jongens op de straat hangen, de meeste zijn ook verslaafd aan (waarschijnlijk) kush. Ze vonden vooral de vlaggen op de achterkant van onze auto erg interessant!

Nadat we Otis veilig hebben geparkeerd zijn we met Youp en Elvis de stad in getrokken. Achterin de Kekeh uiteraard! Dit is hioe ze een tuktuk in Nederland noemen. Na een biertje en een heerlijke burger & voor Jasper geitenvlees aan de zee zijn we de lokale bar ingetrokken.

We wilden één rondje doen, maar daar dacht de tafel naast ons (met een bankier uit Kameroen) anders over. Hij heeft ons maar liefst 3x een rondje gegeven. Na een dansje op Pink Pony Club werd het echter toch tijd om naar huis te gaan. Na een kort ritje met de kekeh ploften we in het huis van Elvis en Youp (tevens het kantoor van Emergi) op onze luchtbedden, waar we de volgende dag met een kater wakker werden.

Dag 74 Toeren door de stad met een Kekeh!

In de ochtend zijn we met Elvis met de Kekeh even op pad gegaan om te pinnen, ontbijt te halen en wat malariatesten in de apotheek. Thuis heeft Irene voor iedereen een brakke eierburger gebakken en toen was het tijd Emergi in actie te zien. Wil je meer weten over Emergi? Of onze dag met zingende chauffeur Samera? Of wil je weten over ons illegale bezoek aan het meest luxe hotel van Afrika dat nu volledig verlaten en overgroeid is? Lees dan BDB BEZOEKT: EMERGI en Liberia 101 voor de reistips.

In de avond zijn we met de jongens gaan eten bij een nieuw restaurant, ze hebben hier vooral de Ivoriaanse keuken maar net als overal kan je hier ook Libanees eten. In Monrovia kwamen we er pas achter hoeveel Libanezen er in West-Afrika zitten, een hoop!!!

Ohja, Jasper moest ook nog even naar de kapper:

Dit keer hebben we wat minder gedronken en lagen we op een redelijk tijdstip op bed.

Dag 75 Naar de bergen toe!

Omdat we best een flinke rit voor de boeg hadden, besloten we op tijd te vertrekken. Na wat uitgebreide boodschappen reden we naar het noorden van Liberia, de bergen in. Op het drielandenpunt van Liberia, Guinee en Ivoorkust is de berg Nimba verstopt. Een prachtige hoge berg van rond de 2000m waar voor de oorlog een enorme mijn voor ijzererts was. De overblijfselen van deze mijn maken dit een magische plek, delen van de machines liggen er nog en de uitgeslagen bergwanden zijn weer terug ingenomen door gras en alles wat er kan groeien. Onderaan de berg ligt een meer dat soms blauw en dan weer groen is door de mineralen in de berg.

In dit natuurpark, dat nu beschermd is, staat een prachtige nieuwe lodge met een zwembad waar ook overlanders welkom zijn. Ondanks de luxe voorzieningen hebben wij gewoon een bescheiden pasta gekookt bij de auto, zoals de zwervers die we zijn. De douche daarentegen was een ongeëvenaarde luxe waar we gretig gebruik van hebben gemaakt.

Slapen op deze hoogte in de koele berglucht was ook geen straf.

Dag 76 Tijd voor een hike

Ben je in de bergen? Dan moet er natuurlijk gewandeld worden! Helemaal in wandelkostuum wilden we op pad maar helaas: je mag niet zonder gids het park in. We moesten dus nog 2 uur wachten tot de gids kwam… Irene chagrijnig en al gaan wandelen langs de weg tot ze deze gidsen tegen kwam. Vervolgens een lift mee terug naar de lodge van een andere ranger. En wie zagen we toen? Weer Jeremy en Paula! Wij vertrokken echter net op onze wandeling met de gidsen. Eerst met de auto zo ver mogelijk omhoog (we hadden niet veel tijd) en toen naar de oude mijn, het uitzichtpunt over het meer en de lodge en het hoogte punt: het geweldige uitzicht over de drie landen en enorme vergezichten vanaf de hoogste berg in de omgeving. De twee gidsen Mark en Moses, kwamen al hun hele leven in het park en weten alles over de geschiedenis, de flora en de fauna en ze zijn nog gezellig ook!

Na de heerlijke wandeling nog even gezwommen in het zwembad, een Breezertje gedronken & nogmaals gedoucht en toen op naar het volgende land: Ivoorkust!

We zijn via een niet geweldige weg naar de grens gereden en kwamen halverwege nog een andere overlander tegen: LisMarq. Zij gingen wat langzaam dus we zijn ze snel voorbij gesjeesd en zagen ze vervolgens weer bij de grens. Wil je weten hoe de grens ging? Lees dat binnenkort hier!

In Ivoorkust vonden we een plekje met ZOVEEL vliegen dat we maar gewoon in de auto zijn gebleven en op tijd naar bed zijn gegaan.

Dag 77 veelste lange rijdag en ruzie …

Als we een ding hebben geleerd, is dat het niet leuker wordt om nog allerlei keuzes te moeten maken nadat je meer dan 5 uur in de auto hebt gezeten (8 uur in dit geval en op hele slechte wegen).

Dat betekende dus ruzie. We konden niet kiezen wat we wilden halen bij de markt, we konden niet kiezen welke slaapplek we wilden en alles zat tegen. Conclusie: Jasper heeft alleen gegeten en Irene ging slapen zonder te eten op een van de meest paradijselijke wildkampeerplekken (Taki beach in Ivoorkust) waar we tot nu toe hebben gestaan. +10 voor de mooie locatie -2000 voor sfeer. Oeps….

Dag 78 Naar een nieuw paradijsje

We besloten dit plekje te verlaten en naar de supermarkt te gaan voor wat voorraad. Daar was helaas niet veel. Daarna reden we door naar Sassandra waar in de buurt Chez Perico & Poulin te vinden was, oftewel plage Lateko. Wat een klein paradijs…..

Hier troffen we trouwens ook een andere overlander aan namelijk Nulla Cruising – Amerikanen uit California met een prachtige oude blauwe landcruiser met een torpedo neusje.

Maar het allerbeste aan dit kleine paradijs: twee supersuper lieve hondjes die gezellig bij ons rondhangen.

Recht aan de zee, op het gras, ons kleine paradijsje.

Dag 79, 80 & 81 Lateko, we willen nooit meer weg

Wat een geweldige plek, we zaten er nog aan te denken wat andere plekken op te zoeken maar nee, beter dan dit zou het niet worden. We hebben 4 heerlijke nachten hier gehad en dagen vol de was doen, sporten, de blog bijwerken, ontspannen, instagrammen en bezoeken plannen voor Ivoorkust. Genieten!