1. Dag 82 Cacao!
2. Dag 83 naar de hoofdstad van Ivoorkust
3. Dag 84 Goede vrijdag: Grootste kerk ter wereld en pannenkoeken
4. Dag 85 STORM bij de lagune
5. Dag 86 naar het strand aan de andere kant & Jasper ziek!
6. Dag 87 MALARIA?!
7. Dag 88 naar Abidjan, wat zaken geregeld, de Heus & sushi
8. Dag 89 Massage + happy end?
9. Dag 90 dagje KONINGSDAG!

Dag 82 Cacao!

Helaas, het is tijd om het paradijs te verlaten. We gaan naar San Pedro voor een bezoek aan CADESA, een coöperatie van boeren in de cacao (waarom wij er waren), koffie, hevea (natuurlijke rubber van bomen) & cashew. CADESA is met de steun van Nederland een cacaoverwerkingsfabriek aan het bouwen in Ivoorkust. Wil je meer lezen over de wereld van cacao en de belachelijk grote rol van Nederland hierin? En over dit bezoek aan CADESA? Lees dan BDB bezoekt Ivoorkust of De Wereld van Cacao.

We hebben van CADESA maarliefst 3 kilo chocola meegekregen op pad en hebben nog een biertje aan het strand gedronken samen. In de avond sliepen we bij een hotel op de parkeerplaats waar de mannen van CADESA wat connecties hadden. Hartelijk bedankt!

Hierna nog heerlijke tonijnwraps gegeten in de avond. Zelfgemaakt op de parkeerplaats van het hotel. (Als ik ooit een receptenblog maak komt deze er zeker op!)

Dag 83 naar de hoofdstad van Ivoorkust

Deze dag zijn we naar Yamoussoukro gereden, officieel de hoofdstad van Ivoorkust maar zo voelt het niet. In de jaren 80 heeft de president deze stad uit de grond gestapt, inclusief enorme (en ongebruikte) zesbaanssnelwegen overal. Hij heeft de stad naar zijn moeder vernoemd “Yammous”, hij is zelf in deze regio geboren en heeft daarom voor deze plek gekozen. Omdat we laat in de avond aan zijn gekomen hebben we een rondje door de stad gereden en zijn we opzoek gegaan naar een slaapplek. Deze vonden we uiteindelijk op een van de uitgestorven snelwegen, overwoekerd door de jungle.

Grappig (en relevant) momentje op deze dag: Tijdens de tocht stonden we even (wat asociaal) langs de doorgaande weg geparkeerd omdat Jasper moest plassen. Terwijl hij zijn ding deed, reed er een auto ons tegemoet die ons passeerde en vervolgens terug in zijn achteruit zette. Nederlanders! Ze hadden ons Nederlandse kenteken herkent en waren uit nieuwsgierigheid gestopt. Na wat kletsen bleek Mark de directeur van De Heus in Ivoorkust en zijn vrouw Roos te zijn, Mark nodigde ons vervolgens uit om bij de fabriek langs te komen later deze week. Supergaaf!

Lees meer over De Heus hier: BDB BEZOEKT: IVOORKUST

Dag 84 Goede vrijdag: Grootste kerk ter wereld en pannenkoeken

Goede vrijdag! Een mooie dag om de grootste kerk ter wereld te bezoeken. Deze staat in Yamoussoukro en is in 1985 gebouwd (tegelijk met de stad waar hij in staat). Er passen maar liefst 18.000 mensen in de kerk, maar deze capaciteit haalt hij eigenlijk zelden. De kerk is ontzettend indrukwekkend maar zielloos… zelfs de tourguide van de kerk verkiest liever zijn lokale katholieke kerk in zijn gemeenschap boven dit monsterlijke gebouw.

Na een uurtje hadden we het gezien en zijn we maar Maryse gegaan. Maryse is een Orange Corners ondernemer in Yamoussoukro. Ze heeft haar eigen bar/crêperie, waar ze met zo veel mogelijk lokale producten werkt. Wil je meer weten over dit & andere bezoeken? Lees dan hier verder!

Na misschien wel de lekkerste crêpe met roomijs en melkpoeder (trust me) werd het tijd om deze grote stad weer te verlaten. Omdat we pas voor de koningsdag viering in Abidjan hoeven te zijn (24 april), zoeken we voor het paasweekend een plekje aan het water. We reden naar de Lagune Ebrié waar we bij Chez Christophe belanden. Een plek op een dunne strook land tussen een zoet binnenmeer en de zee. We parkeren de auto naast het water en trekken ons terug. ’s Nachts worden we helaas wel wakker van schelle muziek uit een oud mobieltje… Ze zijn het zand aan het harken: om 3 uur ’s nachts. Tja. Niet ideaal, gelukkig was hij om 5 uur klaar.

Dag 85 STORM bij de lagune

Door de wat vreemde verstoorde nacht en de warmte aan het meer (geen frisse zeewind) besloten we om te vertrekken. Het weer had echter andere plannen. Een enorme onweerstorm was op komst en op deze plek stonden we relatief veilig. Er stond een overkapping naast onze auto dus we konden zelfs nog droog zitten. Toch nog een nachtje erbij dus!

We hebben deze dag vooral gezellig samen in de auto gezeten, ik lag boven op bed te lezen. Jasper was ondertussen beneden een eitje aan het koken. Best knus voor een tijdje!

Dag 86 naar het strand aan de andere kant & Jasper ziek!

Het weer was weer opgeklaard en omdat er allerlei dagjes mensen bij Chez Christophe kwamen besloten wij de oversteek te maken naar de zee om de rust op te zoeken. Aan de zeekant was een heerlijke plek waar we weer Nulla Cruising aantroffen. Hun auto is wat zwaarder dus stond op het gras achter de chalets. Onze auto kan gelukkig prima het strand op rijden en dat mocht, dus deden we dat ook!

Gepositioneerd tussen 4 palmbomen en met je de voetjes in het zand hebben we weer een nieuw paradijsje gevonden. De manager vond het ook wel gezellig dat we er stonden en bleef maar Frans met ons kletsen.

Halverwege de dag begonnen Jaspers klachten van spierpijn en hoofdpijn echter steeds meer toe te nemen, het werd zelf zo gek dat hij moest overgeven en koorts kreeg. Het leek ons tijd voor de malariazelftesten. Dit was nog best een gehannes. Stel je een corona zelftest voor, maar dan met een mini pipetje waarmee je meerdere druppels bloed moet opvangen. Gezien je bloed nodig hebt moet je dus jezelf prikken, maar dit is moeilijker dan je denkt!

De 3 testen zijn negatief, wat een beetje opluchting geeft. Het gaat echter gedurende de dag steeds slechter met Jasper. Hij gaat vroeg naar bed maar midden in de nacht is het niet meer uit te houden. We kruipen samen uit bed om 03h00, Jasper is doorweekt van het zweet en heeft enorme koorts. Met natte doekjes droog ik zijn hoofd en probeer hem met koud water uit de koelkast af te koelen. Na een uurtje buiten in de zeebries is hij afgekoeld, het zweten is afgenomen en we doen nog een poging te slapen.

Dag 87 MALARIA?!

De volgende ochtend vroeg gaat het iets beter maar we besluiten actie te ondernemen, we nemen contact op met onze zorgverzekering en spoed op reis. Het lukt Jasper echter net om een beetje te slapen dus we besluiten dat hij eerst wat slaapt om sterker te worden. En wat gebeurt er? Na een paar uur heeft hij nergens meer last van! Het ziekenhuis bezoeken op paaszondag wanneer alle symptomen weg zijn voelt gek. We besluiten dus op het strand te blijven en alles goed in de gate te houden, maar door de dag heen en ook in de avond gaat het eigenlijk alleen maar beter.

We krijgen in de middag ook nog gezelschap van ons buurmeisje, de ouders zitten een stuk verderop op het strand en geven ons een duimpje omhoog. De manier waarop ze met kinderen omgaan in Afrika en hoe goed opgevoed ze zijn is geweldig, we krijgen bijna zin om zelf aan kids te beginnen..

Je kan hier trouwens overal nootjes kopen uit hergebruikte flessen, van kleine maten als corona of heinekenflesjes tot wijn en whiskey flessen.

Dag 88 naar Abidjan, wat zaken geregeld, de Heus & sushi

Het is nu echt tijd om naar Abidjan te gaan, wauw wat een moderne stad. Sowieso bevalt Ivoorkust ons supergoed, we zijn blij verrast door de relatief goede wegen, mooie natuurlijk, vriendelijke en relaxte mensen en toegang tot luxe (supermarkten met wat variëteit en restaurants met meerdere opties op de kaart).

We hebben 2 doelen in de stad: een visum sticker voor Kameroen bemachtigen, we weten niet of dit mogelijk is, en onze autoverzekering voor West-Afrika verlengen. We zijn hier namelijk iets langer dan gepland. Met goed geluk rijden we naar een ambassade locatie van Kameroen, let wel: Er staan op Ioverlander 3 en op Google 4 locaties waar deze zich kan bevinden. We kiezen de meest centrale maar schieten mis. Blijkbaar gebeurt dit vaker want de bewaker van het gebouw weet ons naar de juiste locatie te wijzen. Eenmaal aangekomen mogen we binnen, laten ons e-visum zien en binnen 5 minuten staan we met een uitgeprinte sticker in ons paspoort weer buiten. Top!

We rijden door naar het verzekeringskantoor en voor 10 euro krijgen we nog een maandje bij onze autoverzekering. Hadden we die prijzen maar in Nederland!

Nu niet treuzelen want het is tijd voor ons bezoek aan De Heus. (weet je nog wat we hadden gezegd op dag 83). Lees meer over dit bezoek en andere bezoeken aan bedrijven en projecten in Ivoorkust via BDB BEZOEKT: IVOORKUST.

Na dit bezoek was het tijd om in te checken in ons hotel, aangekomen bleek echter dat onze auto niet in de parkeerplaats paste.

Voorafgaand gesprek: “Past onze landcruiser van 6 meter lang en 2,5 meter hoog in de parkeerplaats?” “ja mevrouw dat past zeker!”.

Dit paste dus niet maar de straat leek oké en de bewaker verzekerde ons dat hij er dag en nacht zicht op zou houden. We parkeerden dus maar op straat.

Na al onze was (inclusief dekens) iets gegeneerd aan het hotel te overhandigen was het tijd om te gaan eten. En wat ga je eten als je eindelijk weer in een moderne stad bent? SUSHI!

Dag 89 Massage + happy end?

Deze dag was voor de ontspanning. Jasper had nog wat overgebleven spierpijn van het ziek zijn dus het werd een ‘treat yourself’-dagje. We zochten een lekkere plek voor lunch en net toen we hier aankwamen (SAM’S) begon het hevig te onweren. Wij zaten lekker droog aan ons zuurdesembrood met verse avocado en gepocheerd ei. In dezelfde straat zat een chique massagesalon dus gunde we onszelf een 2 uur durende massage en scrub.

Bij Jasper bleek er duidelijk een optie te zijn voor een extraatje aan het eind en werd vrolijk toegelicht dat dit hier in Abidjan heel gebruikelijk is. Jasper heeft echter vriendelijk bedankt. We hebben dit vervolgens uitgebreid besproken in de rij voor de pinautomaat, hoe duur zou dit zijn? En hoe werkt dat dan? Doen ze dan alles? Hebben ze een prijslijst? De man voor ons was inmiddels klaar met pinnen en draaide zich om “Fijne dag nog hè, ik spreek ook Nederlands!”. FUCK! In Ivoorkust zonder witte mensen om ons heen waande we ons veilig met ons kleine taaltje… niet dus. We hebben hier wel goed om kunnen lachen, en deze meneer duidelijk ook.

We zijn daarna even langs een garage gelopen om te vragen of ze ons konden helpen met het uitlijnen van de auto. Dit was onze eerste kennismaking met Ahmed.

De verwen dag eindigde op de bank met een geweldig lekkere afgehaalde steenovenpizza en de Ihostage film op Netlix (best een aanrader!).

Nederlandse trucks krijgen hier allemaal mooi een tweede leven!

Dag 90 dagje KONINGSDAG!

Tijd voor wat officiële bezoeken! Deze dag gingen we naar twee Orange Corners alumni. Benieuwd naar wat voor ondernemingen zij hebben? Lees dan de blog BDB BEZOEKT: IVOORKUST.

Sinds een paar weken ervaren we ook wat uitdagingen met de auto. We hebben helaas duidelijk niet genoeg stroom om meer dan 1 dag stil te staan. We hebben dus besloten om extra zonnepanelen te nemen. Hiervoor gingen we vandaag naar de China Mall.

Dit was wellicht een van de meest intense ervaringen ooit. Stel je Aliexpress in winkelvorm voor van 2x het formaat van een Ikea, waar een constant bandje afspeelt die roept “CHINA MALL, CHINA MALL, ….”  gevolgd door een promotie. Geen enkel artikel stond echt op een logische plek en na een half uur in de winkel moest ik nodig eventjes gaan liggen.

We reden terug naar het hotel om even te ontspannen voordat we onze feestoutfits tevoorschijn mochten halen. Het was namelijk tijd voor de koningsdagviering op de residentie van de ambassadeur!

Zo netjes mogelijk gekleed (Irene uiteraard in een oranje jurk) reden we naar het feest. Het was prachtig aangekleed met een open bar en niet te missen: bitterballen! Na wat officiele speeches was het tijd voor een goede DJ en dansmuziek. Zoals een goede Nederlander betaamd zijn we gebleven tot de wijn op was. Hierna zijn we samen met Mark en Roos (van De Heus, remember?) onze maag gaan vullen in een sushirestaurant om de hoek. Wat een luxe, 2x sushi in één week.

We belanden ’s avonds bij L’Epic, the place to be in Abidjan. Er zijn meerdere baren en ruimtes en staat een DJ te draaien. Hier lopen we zelfs weer de Nederlandse ambassadeur tegen het lijf, die nu eindelijk tijd heeft om even te kletsen.

We drinken wat cocktails en dansen, waarna we rond half 4 (zo laat hebben we het al lang niet meer gemaakt) aftaaien terug naar het hotel.