*In grote delen van West- en Centraal-Afrika is het gebruikelijk om elkaar de 1^e van de maand een fijne nieuwe maand te wensen. Bij de eerste politiecontroles op de 1^e van de maand waren we nog achterdochtig… verzinnen ze nou een reden om een cadeautje te vragen? (lees hier meer over onder politiecontroles) maar nadat we ook appjes van onze nieuwe vrienden op het continent kregen begrijpen we dat het erbij hoort.

Inmiddels doen wij vrolijk mee en het is weer een nieuwe maand, dus: Happy new month!

1. Onze reis in cijfers:
2. Hoogstaand bezoek uit Nederland!
3. Politiecontroles in West- en Centraal Afrika
4. Wat je nu kan lezen op de site:
5. Navigeren door Afrika, hoe doe je dat?
6. Een onvergetelijke verjaardag in Gabon

Onze reis in cijfers:

Hoogstaand bezoek uit Nederland!

Afgelopen maand zijn mijn ouders, Michiel en Annemiek, helemaal uit Nederland naar Kameroen gekomen om ons op te komen zoeken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het ontzettend gaaf vind dat mijn ouders zo’n avontuurlijk land in Centraal Afrika uitkiezen, trots op ze!

En wat we op de planning hadden staan was ook niet mals… We hebben namelijk de hoogste berg van West-Afrika beklommen.

Mount Cameroun is een actieve vulkaan aan de oceaan van 4.095m. In 3 dagen hebben we een prachtig avontuur op de berg ervaren, lopend van berghut naar berghut. Elke dag moesten we zo’n 7 uur lopen, waarbij we de eerste dag 1500 hoogtemeters hebben gemaakt. Het was een erg pittige meerdaagse hike, met wat fysieke uitdagingen, maar we hebben het allemaal gehaald tot het eind.

Wist je al dat dit een van de natste regio’s van de wereld is? Er valt hier gemiddeld 10.000ml per jaar, in Nederland valt ongeveer 950ml per jaar. Dus ja… zoals voorspeld hebben we het er niet droog vanaf gebracht, maar dat mocht de pret niet drukken zoals je ziet!

Hieronder zie je enkele foto’s van de rest van onze vakantie samen, zoals je ziet hebben we ook heerlijk samen gegeten en genoten van de lokale cultuur & stranden (en het bier). Het was voor ons echt een kleine vakantie binnen onze reis en het was heerlijk om weer samen te kunnen zijn. Om dit avontuur met mijn ouders te kunnen delen in Kameroen, halverwege naar het zuiden van Afrika, is onvergetelijk. Dankje pap & mam!

Politiecontroles in West- en Centraal Afrika

Zoals hierboven genoemd hebben we sinds ons vertrek 257 politiecontroles gehad. We tellen alléén de checkpoints waarbij we daadwerkelijk zijn tegengehouden en met de controlepost hebben gesproken. Als we alle controleposten zouden tellen komen we minimaal op het tienvoudige uit. Dit klinkt nogal sensationeel, en soms voelt het ontzettend omslachtig, maar wij hebben van de 257 controles slechts 5 keer een iets minder leuke ervaring gehad en om precies te zijn 0 keer een echt nare ervaring!

Daar zijn we best blij om, want we horen van andere reizigers constante horrorverhalen over controles waar documenten worden afgepakt tot je betaalt of uren doorzoeking van je auto waarbij tassen op zijn kop gekeerd worden. Maar niks van dat is ons overkomen.

En nog iets waar we heel trots op zijn? We hebben precies 0 euro uitgegeven aan het omkopen van corrupte agenten of militairen. Wel hebben we een militair in Mauritanië een Breure-zonnebril gegeven midden in een zandstorm en vriendelijke agenten in Senegal, Gambia en nog wat landen waterzakjes in de hitte, maar zonder dat hierom gevraagd werd. En natuurlijk de twee verkeersboetes in Marokko die we gelijk hebben afgerekend (we zijn geflitst dus daar konden we niet omheen).

Het lastige aan deze controleposten is dat ze in elk land net anders werken, dus als je 20 landen doorgaat moet je 20 keer opnieuw uitvogelen wat gebruikelijk is. Zo moet je in Mauritanië ALTIJD stoppen bij een politiecontrole, terwijl je in andere landen vaak mag doorrijden tenzij ze je expliciet eruit pikken. In Guinee is het verplicht om een brandblusser, EHBO kit en 2 gevarendriehoeken bij je te hebben en mag je niet op blote voeten rijden en in Ghana moet je weer verplichte reflecterende stickers op je bumper hebben.

Dan heb je binnen landen zelf nog verschillende controles, je hebt controle van de lokale politie, van de gendarmerie, van de ‘wegenautoriteit’ (veruit het vervelendst), van drugsautoriteiten en van het leger. In sommige gevallen hebben deze controles geen eens een uniform aan, wat het extra verwarrend maakt. Soms hangt er dan een badge om hun nek te bungelen… soms ook niet!

In Kameroen staan ze bijvoorbeeld met een soort hockeystick met spijkers erop, die ze onder je band kunnen steken als je niet luistert. Ik hoef niet uit te leggen dat we daar meestal stapvoets voorbijrijden voor de zekerheid. Maar in de meeste landen is het toch de simpelste techniek: een touwtje over de weg dat wel of niet naar beneden wordt gedaan voor je. Aan de uiteindes van het touw over de weg staat meestal aan een kant een boom en de andere kant een bureautafel, stoel of in de luxe gevallen een houten hut waar iemand in zit om het touw naar beneden te doen.

Omdat we onderweg veel andere reizigers ontmoeten, deel je met hen natuurlijk ervaringen. Zo kwamen we erachter dat iedereen een andere ‘tactiek’ heeft bij deze controles. Sommigen geven nooit hun officiële documenten maar altijd een kopie, geplastificeerd of niet. Anderen betalen controleposten om van het gezeur af te zijn. Weer anderen vragen eerst of de agent in kwestie zichzelf kan identificeren en wat hun autoriteit is (die valt zelden goed).

Hoe zijn wij er zo goed vanaf gekomen? We zijn altijd uiterst vriendelijk en vrolijk en maken een praatje (“hoe gaat het met je?”), vaak is dit genoeg om de meest botte agent te ontwapenen. Wat daarnaast echt een wereld van verschil maakt is als je Frans kan in de Franstalige landen, dit maakt een praatje namelijk een stuk simpeler. Als ze ons vragen om bribe, vaak subtiel “wat heb je voor ons meegenomen”, “heb je nog souvenirs”, “wat heb je voor ons om de dag te vieren”, soms ook heel direct “give me dollars” dan zeggen we altijd “sorry we hebben helaas niks meegenomen!”. In een enkel geval moeten we dit 2 of 3 keer herhalen maar ze laten ons altijd gaan en wensen ons steevast een fijne dag en veilige reis. Can’t blame them for trying.

Er is daarop één uitzondering: In een enkel geval bleven ze verzinnen wat we bij moesten hebben om ons iets te laten betalen. Wij probeerden het op te lossen en te vragen wat we precies moesten hebben. Omdat Jasper niet begreep wat het was, ging deze mevrouw in het Frans tegen hem schreeuwen. Dat pikte ik niet.. ik stormde er naar toe en schreeuwde “CALME TOI”. Alle collega’s en andere auto’s draaiden hun hoofd.. oops, iets harder dan gepland. Maar het werkte! Ze respecteerde ons en begrepen dat we toch niet zo’n makkelijk slachtoffer waren. Ook hier zijn we (al is het na 45 minuten) zonder iets te betalen weggereden.

Maar onze ervaring: 9 van de 10 controles willen een praatje maken of doen gewoon hun werk, ze zijn vaak geïnteresseerd in onze reis en vinden het leuk dat je hun land bezoekt als toerist (vooral in landen waar weinig toeristen komen zoals Liberia, Ivoorkust of Kameroen). Bij de langste stop hebben we misschien 45 minuten gestaan maar gemiddeld is maar een minuutje van onze tijd.

Wat je nu kan lezen op de site:

• IVOORKUST 101 en BDB BEZOEKT: IVOORKUST
• Verschillende grensovergangen & visumprocessen in West-Afrika zoals voor Ghana onder: GRENS: IVOORKUST – GHANA, kijk voor de rest onder: Grensovergangen.
• Reistips per land vind je hier: Reistips

Navigeren door Afrika, hoe doe je dat?

We krijgen vaak de vraag hoe wij navigeren door Afrika. Pakken we de landkaart erbij of doen we alles via Google Maps? Dat laatste is bijna altijd het geval bij ons. Dit werkt tot op een zekere hoogte best goed, maar in Gabon in Google Maps helemaal de weg kwijt. Vaak vullen we Google Maps aan met OsmAnd voor met de auto. Wikiloc gebruiken we voor off-road tracks maar dit is sinds Marokko en Mauritanië niet echt meer nodig geweest, veel hoofdwegen door West- en Centraal Afrika waren off-road genoeg!

Met wandelen zijn wij fan van Komoot. Dit gebruikten we al in Europa zoals in de Ardennen of de Alpen, maar het werkt ook super in Afrika! Een paar van onze favoriete wandelingen waren:

• De Twin Lakes in Kameroen. Een prachtige vulkaan met twee meren in de krater bovenop. Vanaf de kraterrand heb je een prachtig uitzicht over deze vallei in de krater.
• De Wli-waterval in Ghana, waarbij je een deel van je wandeling de grens (illegaal) oversteekt naar Togo. Deze wandeling is wel erg pittig!

En wat misschien nog wel belangrijker is, onze overland bijbel: Ioverlander2. Dit is een onmisbare app voor reizigers zoals wij. Hierin vind je (wild)kampeerplekken of hotels maar ook informatie als goede (of slechte) garages, monteurs, informatie over grensovergangen of controleposten, over ambassades en visumaanvragen, ziekenhuizen of apotheken, pinautomaten die werken met mastercard of juist met visa, openbare toiletten of (drinkbaar) water. Noem maar op! Alles op deze app wordt toegevoegd door gebruikers die ook aan het reizen zijn en vervolgens houden nieuwe reizigers de app up to date. Iedereen schrijft een korte update of review, zo weet je of een plek nog toegankelijk is en hoeveel je zou moeten betalen. Zonder deze app zouden we veel van deze magische kampeerplekken niet hebben gevonden.

Een onvergetelijke verjaardag in Gabon

Op 27 juli mocht ik mijn 31^e verjaardag vieren en dat deden we op wel een hele speciale manier!

View this post on Instagram

A post shared by Jasper Rijsdijk (@jasper_rijsdijk)

We zijn nu in Gabon, het laatste eden van Afrika. Hier leven gorilla’s, olifanten, chimpansees en nog veel meer (bedreigd) wild. Het land bestaat voornamelijk uit jungle, een deel savanne en enkele prachtige stranden. De bossen van Gabon horen zelfs bij het een-na-grootste regenwoud in de wereld (na de amazone). Gabon is 7x zo groot als Nederland en heeft slechts 2,5 miljoen inwoners, daarnaast heeft het een van de meest progressieve regelgeving om het milieu te beschermen. Ontbossing is enorm laag en een groot deel van het land is een nationaal park (en dus beschermd). Een speciale plek om mijn verjaardag te vieren, vind je niet?

En dat deden we … op 26 juli trokken wij de jungle in om in het park Moukalaba-Doudou gorilla’s te zoeken. De dag begon goed, we werden wakker midden op de savanne met de jungle in de verte, net nadat we in de auto zijn gestapt spotten we een olifant. Mooi teken, het geluk staat aan onze kant!

We rijden dieper het park in en komen uit bij het onderzoekerscentrum, met een klein clubje trekken we verder de jungle in te voet en per boot. De auto laten we achter. Enkele onderzoekers zijn in de ochtend voor ons uitgetrokken om een groep gorilla’s te vinden, en het is ze gelukt! Nu is het nog aan ons om op tijd de onderzoekers te vinden. Na een tijd wandelen wordt de groep stil, daar zit er een … onze allereerste gorilla in het wild. Wauw. En wat blijkt? Dit is een solitair mannetje, we hebben deze dus helemaal zelf gevonden want de grote groep en de onderzoekers zitten een stuk verderop. Dat maakt het toch nog extra speciaal.

Na wat mooie foto’s trekken we door naar de grote groep. Ik had nooit gedacht dat we zo dichtbij konden komen. Vooral in vergelijking met chimpansees zijn gorilla’s een stuk rustiger en vreedzamer, ze zijn kalm en eten en slapen graag. Ze bewegen een stuk trager maar hebben ons wel goed in de gaten. Wat een magische dieren.

Leuk feitje: er zijn 2 verschillende soorten gorilla’s en daarbinnen zijn weer 2 subgroepen (4 verschillende gorilla’s in totaal dus). De bekendste gorilla’s zijn de berggorilla’s in Uganda, een subgroep van de Oostelijke gorilla’s. Omdat ze hoog in de bergen leven is het er een stuk kouder en hebben deze gorilla’s vaak veel meer vacht. Ze zijn ook iets groter en zwaarder dat de gorilla’s die wij hebben gezien. Wij bezochten namelijk een groep Westelijke laagland gorilla’s, een stukje kleiner maar even indrukwekkend. Het leuke aan deze gorilla’s is dat ze veel meer in bomen klimmen dan hun soortgenoten!

Na een geslaagde pre-verjaardag was het tijd voor een echte jungle-expeditie met de auto. Voor mijn échte verjaardag besloten we een 3-daagse jungle crossing te maken van Zuidwest Gabon naar Zuidoost Gabon. Volgens Google Maps loopt hier een “Route National 6”, maar wanneer je de satelliet functie van Google Maps gebruikt en inzoomt (doe maar eens) blijkt dit niet zo te zijn…. Er gaat echter wel een route door deze jungle heen, en die zag er ongeveer zo uit:

Een verjaardag om nooit meer te vergeten dus!

Wil je nou vaker live updates krijgen over onze reis? Volg ons dan via Instagram of Facebook en krijg vrijwel dagelijks een kleine update via onze stories.

Liefs!

Irene & Jasper