- Dag 120 Op naar de grens!
- Dag 121 Op naar de grens 2.0!
- Dag 122 Nigeriaanse ambassade, bezoeken en een verrassing aan het eind!
- Dag 123 meer bezoeken!
- Dag 124 rondje Cotonou en Nederlandse gastvrijheid
- Dag 125 Op bezoek met de Directeur Generaal uit Nederland
- Dag 126 Alles over ananassen
Dag 120 Op naar de grens!
Tijd om naar Togo te gaan! We verwennen onszelf met wat lekker brood en taartjes van Pâte à Choux. Onderweg naar de grens komen we nog vrachtwagens van Bakx en Alex Helmer tegen, erg grappig om overal in Afrika Nederlandse vrachtwagens te zien.
We steken de grens tussen Ghana en Togo over, wil je weten hoe deze grensovergang ging? Daarover lees je alles in deze blog: GRENS: GHANA – TOGO
In de hoofdstad van Togo, Lomé blijken alle wegen afgesloten waardoor we kriskras door de stad trekken. Uiteindelijk vinden we net buiten Lomé aan het strand een fijne kampeerplek bij een beachclub maar helemaal aan het uiteinde (dus wij hadden ons privéplekje). Er waren hier ontzettend veel lieve zwerfhonden en een nestje puppies. We dronken een lokaal Togolees biertje en hadden een heerlijke nacht aan de oceaan.
Dag 121 Op naar de grens 2.0!
Door de onvoorziene problemen met Jasper zijn gezondheid kwam onze planning wat in de knel, we zijn nog geen 24 uur in Togo en we gaan al weer door naar Benin. De grens gaat soepel, daar lees je hier meer over. In Benin rijdt je eerst een lang stuk langs de kust. We stoppen even om bij de zee te kijken maar besluiten (omdat het nog vroeg op de dag is) door te rijden naar Ouidah voor lunch.
Ouidah staat bekend als bekende haven en markt uit het slavernijverleden maar is ook bekend door de voodoo en de Yoruba cultuur. We bezoeken het oude stadje en de oude slavenmarkt en lopen een mooi winkeltje in. Hier komen we toevallig aan de praat met een local die ons vertelt over de Egunguns (zie de foto’s hieronder). Deze prachtige figuren stellen onze voorouders voor en komen om ons lessen te leren. Elke familie/dorp heeft zijn eigen Egunguns en de viering wordt gehouden wanneer een familie of meerdere organiserende families dat willen. Ze moeten hiervoor wel toestemming van de gemeente krijgen.
Het is een prachtige viering waarbij de verschillende Egunguns, allemaal met hun eigen rol en betekenis, dansen en springen. Sommige Egunguns kunnen ook boos worden en rennen dan het publiek in of laten je schrikken, andere slaan zelfs met stokken of andere materialen. Er hangen hier prachtige foto’s en niet veel later komt de Franse fotograve toevallig binnen lopen. Ze vertelt ons meer over de geschiedenis. De eigenaar van de shop vertelt ons dat er een viering in het stadje zal zijn waar we naar toe kunnen. Wat een geluk!! We moeten die middag om 16h terugkomen.
Ondertussen gaan wij bij het slavenmonument kijken. Om 16h komen we aan bij de pythontempel waar we hebben afgesproken, de Egungun viering is nog niet begonnen dus we worden overgehaald om eerst de tempel te bezoeken.
De python is in de Yoruba cultuur heilig. Er komen dus ook mensen om deze slangen te aanbidden. De Yoruba kan je ook goed herkennen aan de littekens in het gezicht, de verschillende tekeningen in het gezicht laten zien bij welke tak je hoort. En natuurlijk mogen wij ook even in de tempel met meer dan 50 slangen en krijgen we een python om onze nek…..
We lopen vervolgens richting de viering wanneer onze lokale vriend een appje krijgt: het gaat niet door. We zien meerdere mensen in tegengestelde richting terug naar de stad lopen. Wat een enorme teleurstelling… onze vriend zegt dat het mogelijk morgen wel doorgaat maar kan ons geen zekerheid geven. Erg jammer!
We rijden vervolgens naar Cotonou waar we een hotelletje hebben, hetzelfde plekje als Cliff & Mon. Het heet Villa Ekabo en is een duidelijk overblijfsel uit de vorige eeuw. We parkeren de auto en checken in, maar wanneer we om 20h nog niks van ze hebben gehoord besluiten we naar een nabijgelegen restaurant te gaan. Hai King, een heerlijke chinees in het centrum en op 5 minuten lopen.
Terwijl we bestellen zien we de Defender van Cliff & Mon voorbijrijden. Daar zijn ze eindelijk!
Een half uurtje later lopen ze het restaurant binnen. We hebben ze voor het laatst in Mauritanie gezien in de woestijn en hebben nu besloten samen Nigeria te doorkruisen. Maar eerst tijd voor chinees!
Dag 122 Nigeriaanse ambassade, bezoeken en een verrassing aan het eind!
In de ochtend gaan we met zijn vieren naar de Nigeriaanse ambassade in Cotonou… Dit was een bijzondere ervaring. We hadden een visum nodig en dit was onze laatste kans. Jasper en ik kwamen 10 minuten te laat aanrijden (oops) en vervolgens mogen we naar binnen. Onze telefoon moeten we bij de poort achterlaten.
We moeten met zijn vieren een kantoortje binnen en hier volgt een powerplay toneelstuk zoals je ze niet vaak ziet. Jasper blijft rustig, ik vind het altijd een leuk spel maar Cliff kan hier niet zo goed tegen en gaat er met gestrekt been in. Conclusie: onze EU-paspoorten zijn 150.000 en UK is 300.000 CFA (dat is 225 euro en 450 euro). Daar kunnen we helaas niet mee akkoord gaan… We krijgen nog wat beledigingen te horen en vervolgens neem ik de leiding. Ik geef de beste meneer een compliment dat hij het proces voor ons makkelijker wil maken (geen online aanvraag en goedkeuring en rompslomp maar direct een visum), ik zeg dat hij slim is en het goed heeft begrepen maar dat we helaas een budget hebben. Dit mag hij wel. Onze EU-paspoorten gaan naar 100.000 CFA pp. Na nog wat slijmen mag ook de Engelse naar 200.000 CFA. Ik doe mijn best er nog iets af te krijgen maar krijg te horen dat ik een te grote mond heb: tijd om te stoppen. We gaan akkoord met de nieuwe prijzen en hebben vervolgens binnen 5 minuten allemaal een paspoort en zijn telefoonnummer voor als er iets misgaat bij de grens.
Hier splitsen onze wegen en gaan Jasper en ik naar de Nederlandse ambassade, we ontmoeten hier Martijn (mijn oud BIS collega) en Marie-Louise ook oud BIS! Erg gezellig om iedereen weer te zien. In de middag gaan we met SNV en VNG op pad naar allerlei waterprojecten. Daar lees je meer over in BDB BEZOEKT: BENIN
Helaas loopt het programma ontzettend uit.. ondertussen zijn wij in contact met onze vrienden in Ouidah die nu bevestigen dat de Egunguns komen. We melden dit ook bij Cliff & Mon en besluiten ze te meeten in Ouidah. We spreken om 17h daar af maar alles loopt uit en uiteindelijk komen we er pas na 18h aan. We moesten gehaast weg bij het programma van SNV dat speciaal voor ons was georganiseerd (echt gênant). Boze Cliff, verdrietige Mon en de gids is ook kwijt maar wow: het was alles waard. In een traditionele vieren waren wel honderden mensen op een plein omringd door huizen verzameld. In een open kring in het midden renden en dansten Egunguns. We werden meteen goed verrast en achterna gezeten door een Egungun, overal chaos. We waren de enige blanken daar en werden vervolgens achter de band en bij de organiserende familie geplaatst, hier was de kans om aangevallen te worden door de egunguns een stuk lager. Ze vroegen echter nog wel om geld, wat we soms ook gaven.
Wauw wat een schouwspel.
Na een tijdje zei onze gids: we moeten nu gaan anders wordt het gevaarlijk. En dat merkte je, vrouwen en kinderen dropen af en de egunguns werden steeds meer uitgedaagd in kleine gevechten. Wij doken snel weg en gingen terug naar de auto. Overprikkeld maar voldaan reden we in het donker terug naar ons hotel in Cotonou.
Dag 123 meer bezoeken!
Tijd voor nog meer Buiten de Bubbel bezoeken! Dit keer gaan we op pad met Job Booster, een sociale onderneming van Woord & Daad. Wil je hier meer over weten? Lees dan BDB BEZOEKT: BENIN
Tijdens ons bezoek aan Jobbooster werden we ook nog uitgenodigd voor een echte lokale lunch. We aten poulet-bicyclette en allerlei bijgerechten en natuurlijk: eten met de handen!
In de avond zijn we uitgenodigd bij Joris, de Nederlandse ambassadeur in Benin. Wauw wat een residentie, een prachtig oud gebouw met een enorm balkon en mooie veranda en zwembad. Perfect voor borrels.
Joris vertelt ons over werken in Benin en helpt ons aan handige contacten. Als ambassadeur is Joris ook verantwoordelijk voor Kameroen, Equatoriaal-Guinea en Gabon. Dat is handig want wij moeten nog door al deze landen heen! Joris geeft ons tips, geschiedenislessen en helpt ons aan contacten om voor Gabon en EQG een visum te krijgen. Helaas is dit laatste alleen voor Gabon gelukt.
We rijden rond 10h ’s avonds naar een wildkampeerplek aan de zee, Cliff & Mon staan hier al en in het donker proberen we in het losse zand en tussen de palmbomen een plekje naast ze te vinden.
Dag 124 rondje Cotonou en Nederlandse gastvrijheid
We worden wakker en zien voor het eerst onze wildkampeer plek in het licht. Niet het mooiste strand waar we ooit hebben gestaan. Gelukkig wel koel want het heeft in de nacht geregend en het is nog altijd bewolkt.
We ontbijten en kletsen met Cliff & Mon en doen nog een drankje bij zone 5 voordat wij naar de Gabonese ambassade rijden.
No special treatment. We komen binnen en moeten gewoon dezelfde documenten hebben, flink betalen en hebben de hele CG nooit gezien. Wel een uurtje later een kant & klaar visum voor Gabon!
’S Avonds mogen we aanschuiven bij Marie-Louise en haar familie, we zijn op deze reis al vaak gastvrij ontvangen maar dit was toch wel een hele speciale treatment. ML heeft ons gevraagd waar we na zo lang reizen het meeste naar verlangde en zette speciaal voor ons heerlijke sushi op tafel. We hebben de kids nog snel voor hun bedtijd de auto met de daktent laten zien en begonnen daarna aan de wijn met ML en haar man.
Toen het tijd was om te gaan vroeg ze waar we gingen slapen: we gaven aan nog geen plan te hebben en toen werd ons de logeerkamer aangeboden. En na het zien van dit heerlijke bed met een airco en een warme douche konden we geen beleefde nee meer over onze lippen krijgen. De beste nacht in tijden hebben we hier gehad!
Dag 125 Op bezoek met de Directeur Generaal uit Nederland
Na een geweldig lekkere nacht in een goed bed de deur uit naar de apotheek. Het regent de hele ochtend. Terwijl we onze tassen inpakken komt ML onze kamer binnen: hey jongens… jullie kunnen hier zo lang blijven als je wilt hè? We don’t wanna overstay our welcome, maar we hadden zo’n top nacht dat we (misschien iets te gretig) meteen ja zeiden.
Even ontbijten met Marie Louise, Edouard, Frederieke en Boris. Na de apotheek naar de Super U voor notenbrood en rilette voor we op pad gaan met de ambassade. Het bezoek met Steven Collet (pvlDGIS) valt iets tegen. We gaan langs het meer boven Cotonou en de pier om naar Ganvie te gaan. Hier zullen verschillende ontwikkelingen plaatsvinden ter verbetering van het meer zoals baggerwerkzaamheden en reconstructie van pieren. Erna gingen we naar een bedrijf in tomaten dat zich richt op het duurdere segment in Benin en in de toekomst op export. Het 3e bezoek was een grote zaal vol begunstigden van het SAFEVEG project. Het doel: meer en gevarieerd groentes eten. Meer over deze bezoeken in BDB BEZOEKT: BENIN…….
De bezoeken waren door de statige aanwezigheid van de DG iets anders dan we gewend waren. Bij de meeste bezoeken die wij zelf hebben is het vaak een stuk laagdrempeliger. Na deze bezoeken hebben we een biertje met Martijn gedronken en zijn we met zijn tweetjes bij Pura Vida gaan eten. Met ontzettende zin om weer een nacht in een heerlijk bed te slapen.
Dag 126 Alles over ananassen
Deze dag hebben we een bezoek aan een partner van CBI, CBI helpt ondernemers om hun voeten aan de grond te krijgen op de Europese markt. Vitafruits van Laure is gespecialiseerd in het verwerken van ananas (en ander fruit). Ze maakt hiervan gedroogd fruit en sapjes, en CBI is specifiek geïnteresseerd in de gedroogde ananas. Een heerlijke snack voor op de Europese markt. Meer leren over CBI en dit bezoek? Lees BDB Bezoekt: Benin………
Wist je dat een ananasplant er 18 maanden over doet om een ananas te groeien?! En één plant groeit maar één vrucht in zijn leven. Nadat de ananas geplukt is zal de plant in 6 maanden een stekje groeien. Deze kan weer geplant worden en dan is er na 18 maanden weer een ananas. Er bestaan twee rassen: eentje is perfect voor eten (lekker stevig en vlezig) en eentje voor sap: ontzettend waterig en zoet. Wat een leerzame dag!
In de avond hebben we een netwerkborrel op de residentie, georganiseerd voor Steven Collet (onze plaatsvervangend DG Internationale Samenwerking). We laten de auto, die voor de deur staat, even aan iedereen zien de het wil zien en kletsen met mensen die we in deze week hebben ontmoet. We maken het niet te laten en gaan vroeg naar bed (waar we ook oppas duty hebben omdat ML en haar man nog naar een feestje moeten.
Meer weten of de beste plekjes om te bezoeken in Benin als toerist? Lees dan TOGO & BENIN 101
Buiten de Bubbel 
Plaats een reactie