Buiten de Bubbel

REISVERSLAG: KAMEROEN DEEL 1

DAG 138 t/m 161: Kameroen solo

Dag 138 Op zoek naar een WC

Meer over deze dag en het militaire konvooi lezen? Kijk dan hier In de oksel van Afrika.

Na een heftige dag met het militaire konvooi komen we rond 23h00 aan in Buéa, waar we nog geen plan hadden voor de nacht. We splitsen van Cliff & Mon, zij gaan naar een goedkoper hotel waarbij de WC gedeeld is. Wegens mijn buikpijn kiezen wij voor wat meer luxe, we landen in een geweldig appartement van Akhard Haus.

Dag 139 Netflix & chillen

We worden wakker met een volledig uitzicht op Mount Cameroon, wat een prachtige vulkaan! We hadden in het donker geen idee dat we de berg konden zien, laat staan op deze manier.

We slapen deze dag uit, krijgen een ontbijt van het hotel in het appartement en gaan op pad voor een autoverzekering. Omdat we moe zijn besluiten we met wat kleine boodschappen terug naar het appartement te gaan: De hele middag liggen we lekker op de bank en kijken mission impossible. Wat een heerlijke netflix & chill dag na zo’n heftig konvooi.

Dag 140 Zwarte stranden en onweer

Deze dag besluiten we te vertrekken. Op Ioverlander staat een plek aan de zee en aan de voet van de vulkaan met zwarte stranden. Dit willen we wel eens zien!

We rijden voorbij Limbe naar Tsaben Beach Hotel. Eenmaal aangekomen blijkt dat we wegens de veiligheid van de politie niet meer aan de zee mogen slapen. We mogen wel tussen de bungalows op het gras met uitzicht over de zee, het strand, de bergen en in de verte Equatoriaal Guinee. Prachtige plek, maar wel bijna uitgestorven.

Na een korte wandeling naar het strand gaan we terug naar de auto, het regent die middag pijpenstelen. Wist je al dat dit een van de natste regio’s in de wereld is? Het regent hier 12x zo veel als in Nederland…

In de avond eten we voor 6 euro een heerlijk bord met frietjes en een gebakken vis (en een biertje).

Dag 141 & 142 Tsaben Beach

We slapen nog 2 dagen op deze heerlijke plek. Jasper probeert tussen de enorme onweersbuien en regen door de was te doen. We schuilen ondertussen op de veranda van een van de bungalows.

Irene neemt nog een duik in de zee maar het zwarte strand, de onweersbuien en het grote scheepswrak maken het een beetje een onheilspellende plek. Snel weer uit het water dus!

Avondeten: 2x bord friet met kip voor 6 euro (MEGA LEKKER!) en daarna 2x enorme gamba’s en vis met frietjes.

Wist je dat Kameroen zijn naam heeft te danken aan de enorme gamba’s die hier te vinden zijn? De Portugezen kwamen hier aan en zagen deze ‘Camarões’, ze noemde de rivier dus Rio dos Camarões, later werd het land hieromheen omgedoopt tot Cameroun.

Dag 143 Douala = NAT

Na wat heerlijke maar ook hele natte dagen hier besluiten we om over te steken naar Kribi. We hebben sowieso boodschappen nodig dus best handig om via Douala hier heen te trekken.

Het is in Douala NAT! Alle straten zijn onder gelopen en het verkeer staat totaal vast, we doen boodschappen en probeerde nog om de stad uit te rijden maar dat ging niet meer lukken. We besluiten een airbnb te zoeken. Naast het enorme stadion van Douala vinden we een appartementje, we boeken het maar bij aankomst blijkt het nog helemaal niet klaar. Geen probleem! We worden vriendelijk ontvangen en ondertussen wordt het appartement klaar gemaakt. Het was duidelijk dat de bewakers hier zelf woonden/slapen maar ze ruimde het picobello op.

De eigenaar was super vriendelijk en ontving ons hartelijk, hij is van onze leeftijd en wij vonden het best knap dat hij zo’n mooi appartementencomplex kon bouwen. Wat bleek? Hugo was 10 jaar lang professioneel voetballer in China! Hij spreekt vloeiend Chinees en doet nog wat zaken met ze in Douala maar verder is hij met pensioen.

Dag 144 Visum of niet?

De plannen zijn veranderd. We hebben de tijd, want we moeten namelijk op Irene’s ouders wachten. Zij komen pas 4 juli naar Kameroen. We besluiten dus een visum voor Equatoriaal Guinee te regelen bij het consulaat.

Daar aangekomen lijkt het dicht maar na even wachten gaat de poort open, we mogen naar binnen maar wel zonder telefoon. Ze zetten ons in een wachtruimte met leren banken neer, waar we ongeveer 1,5 uur hebben gewacht. We besluiten te vetrekken als we niet binnen 30 min worden geholpen. Als we eindelijk binnen worden gelaten voeren we een heel gesprek met de consul over hoe slecht Europa is, hoe Rusland ons gaat overnemen en dat Fransen, Engelsen, Duitsers en Amerikanen de duivels zijn. Nederlanders waren nog wel oke, want wij zijn zo klein dat wij ook last hebben van deze duivels. Hij wil ons dus wel helpen voor een visum: we moeten dan wel 400 euro pp betalen. Dat weigeren we en vervolgens ontstaat er een onderhandeling. We krijgen het gezakt tot 100 euro maar moeten wel een residentiekaart van Kameroen.

We beloven later terug te komen en vertrekken naar Kribi. In de avond komen we aan bij le Dauphin, een heerlijke plek aan de zee met een mooi strand. Het is een restaurant maar er zijn zelden mensen. Overdag werkt er iemand maar ’s avonds is alleen de buurman Ballard er waar we goede vrienden mee worden. We krijgen een sleutel voor het toilet.

Dag 145 Paradijs in Kameroen

Een dag op het strand, Jasper wisselt de wielen want we hebben de 20.000km aangetikt! Het is hier behalve de enorme hoeveelheid zandvliegjes een paradijsje. We blijven hier 5 nachten en koken elke avond zelf.

Dag 146 Buurman Ballard

Jasper wast in de ochtend de auto samen met Ballard bij de rivier, Irene doet de was maar de hele ochtend en middag zijn er veel buien.

Leuke verrassing: Cliff & Mon komen ons opzoeken na hun beklimming van Mount Cameroon. Zij zijn op weg naar Congo en vertrekken de volgende dag weer.

Dag 147 De leven

Ballard zijn telefoon is stuk en dit merken we wanneer hij vraagt om hem op te laden bij onze auto. Irene besluit daarom haar oude Samsung aan hem te geven. Na wat moeite is hij gereset en zijn we blij dat hij een nieuwe eigenaar krijgt ipv in de kast ligt te vergaan.

Ondertussen probeert Jasper de problemen met het zonnepaneel op te lossen, hij laadt namelijk niet meer! Uiteindelijk is het opgelost door de laadregelaar te resetten.

Weer alleen met zijn tweetjes besluiten we onze laatste lekkere fles wijn open te trekken en op het strand te borrelen met kaas en worst. Wat een leven…

’s avonds nodigen we Ruben uit om te eten, Ruben is het neefje van Ballard en een ontzettend ontzettend slim kind. Hij komt elke dag even langs om hoi te zeggen (het is nu vakantie voor hem) en we bouwen een band op. Zijn vader is een visser en staat verderop te werken. Ruben hoopt later AI specialist te worden.

We laten hem muziek aanzetten op Spotify en hij komt aan met Ciao Bella van Luna Sabella (onze Nederlandse junior songfestival deelnemer). Hoe bizar! Helemaal in Kameroen bekend en Ruben kan het nog meezingen ook!

Dag 148 Laatste dag

Ons laatste dagje aan het strand bij le Dauphin.

Dag 149 Naar Kribi

We beginnen de dag met boodschappen in Kribi en gaan o.a. naar de bakker voor vers brood en appelflappen. Vervolgens rijden we door naar onze volgende kampeerplek in Kribi namelijk bij de Lobe watervallen.

Dit is een waterval die uitkomt in de zee, wat een plaatje!

Sylvain, een restauranteigenaar bij de waterval ontvangt ons. We mogen hier gratis kamperen maar willen wel liever op het strand staan dan onder de bomen. We hebben immers zon nodig voor onze panelen. Een dame vertelt ons dat we hier prima mogen staan op het strand.

We bestellen vervolgens gamba’s met fried plantain en frietjes van Sylvain voor in de avond aan het strand en hebben een heerlijke nacht met zowel geluiden van de waterval als van de zee, kan het nog beter?

De WC – welke we 1x gebruiken waarna hij de rest van de tijd op slot is.

Dag 150 Genieten bij de Chutes de la Lobé

We beginnen de dag met een heerlijke massage van Sandrine, die een paar dagen geleden haar salon op het strand heeft geopend. Een echte verwennerij, helaas word ik deze zelfde dag door een kompaskwal aangevallen. Wat een pijn!!!! De plekken blijven nog 3 weken zichtbaar op mijn been.

Op deze dag komen we erachter dat het deel waar wij staan van Julie is. Ook een restauranteigenaar. Er zitten hier ongeveer 10 restaurantjes en allemaal van iemand anders. Iedereen is echter vriendelijk en het kamperen is hoe dan ook gratis. We besluiten om te compenseren deze avond bij Julie vis en frietjes te bestellen en weer op het strand te eten.

Dag 151 & 152 lekker hangen

We sporten in de ochtend op het strand. Dit plekje is erg toeristisch maar het is laagseizoen en als er al mensen komen is dat na 11h en blijven ze uiterlijk tot 18h, verder hebben we deze uitzonderlijke plek voor onszelf.

We werken de administratie bij en de website, spelen wat beachbal, vliegen met de drone en kopen sleutelhangers van onze vrienden. We koken ’s avonds zelf en de laatste dag eten we garnalen in een heerlijke uien en tomatensaus bij Sylvain aan de kant van de waterval.

Sandra, een andere overlander die in haar auto slaapt (zonder daktent) staat ook een paar avonden bij Julie, helaas voelt zij zich niet superlekker en ligt vooral te slapen.

Dag 153 Tussenstop Douala

Omdat we nogal ongetraind zijn voor de komende driedaagse hike naar de top van Mt Cameroon, besluiten we nog een hike te doen in West-Kameroen. Dit betekent dat we Kribi weer verlaten en in 2 dagen naar het Westen gaan rijden. We rijden weer via Douala (een andere route is niet mogelijk) en slapen opnieuw in een appartement bij Hugo. Tijd voor een heerlijke avond Netflix & Chill, we kijken ‘first they killed my father’ en gaan op tijd naar bed.

Dag 154 Nacht bij het klooster

De volgende ochtend doen we wat inkopen en gaan we richting de twin lakes. Het is lang rijden over een slechte weg, iets waar we niet heel blij van worden. We parkeren de auto voor de nacht bij een klooster waar op dit moment een hele groep kinderen zijn. Wij kruipen eerder in bed dan de meeste kids en gaan een hele frisse nacht tegemoet, de eerste in tijden waar we onder de deken kruipen!

Dag 155 Twin lakes to the top

Time for a hike! We vetrekken vroeg in de ochtend om zo lang mogelijk de tijd te hebben. Voor deze hike staat 8 uur op Komoot en wij zijn niet de snelste wandelaars. Het begin is vrij stijl maar gelukkig wordt het na een paar uur een geleidelijke stijging. We komen in een soort oase met een alpenlandschap. Er zitten dorpjes van de Fula (een nomadevolk met voornamelijk vee in Afrika) op de berg waar ze vooral paarden gebruiken voor transport. Er zijn hier geen wegen of auto’s. Het is er zo prachtig en sereen. Hierna komt een kleine klim om de kraterrand op te komen, bovenaan komen we even op adem tussen de mist. De wolken trekken echter voor onze neus weg om ons te overdonderen met een geweldig uitzicht over de groene krater, het glooiende landschap, de twee meren, overal vrijlopend vee. Wat prachtig. We dalen stijl af de krater in en hebben lunch tussen de twee meren in, eentje diepgroen en duister (het mannelijke meer), de andere groot en blauw (het vrouwelijke meer).

Bang voor fysieke mankementen en het onvoorspelbare weer wandelen we weer terug naar de auto. Na 6,5 uur zijn we weer terug bij de auto, die we in het dorp hadden geparkeerd bij iemands winkeltje. We bedanken de familie daar en rijden door naar de Ekom waterval, niet heel veel verder. Hier betalen we aan de bewakers en parkeren we de auto op het gras. Een heerlijke rustige plek voor de nacht en op 2 minuten lopen een prachtige waterval. We delen onze biertjes met wat werkers hier.

Dag 156 t/m 159 Terug bij Tsaben

We hebben nog een paar nachten te gaan tot pappa en mamma er zijn en besluiten terug te gaan naar Tsaben beach onderaan de voet van de vulkaan en aan de zee. Hier hebben we vooral veel regen maar gelukkig ook wat tijd om te schrijven, de was te doen en weer wat administratie. De dagen vliegen voorbij.

Dag 160

We willen pappa & mamma uiteraard van het vliegveld ophalen en vertrekken deze dag richting Douala. We gaan naar de Duitse Seamans mission, een plek in Douala met een zwembad en ze laten overlanders gratis op de parkeerplaats overnachten. Én je kan hier Duitse gerechten eten zoals schnitzel en braadworst, dat hebben we natuurlijk even geprobeerd!

Het was niet de stilte nacht op een parkeerplaats bij een restaurant/hotel maar prima.

Wil je het vervolg van Kameroen op pad met de ouders lezen? klik dan hier.

Plaats een reactie