Dit was waarschijnlijk de meest uitdagende grenspost omdat we wisten: officieus is deze grens voor toeristen dicht. Sinds de staatsgreep in Gabon in 2023 zijn de grenzen van Kameroen en Equatoriaal-Guinea naar Gabon dicht voor toeristen (niet de andere kant op). Deze situatie is niet veranderd na de verkiezingen in Gabon.
De meeste toeristen/overlanders die toch naar Gabon willen doen dit via de Republiek Congo. Maar wij wilden het TOCH proberen…. We hadden immers een geldige visumsticker in ons paspoort. Wil je weten hoe wij de grensovergang tussen Kameroen en Gabon hebben overgestoken? lees dan verder!
Wat heb je nodig
- Geldig paspoort (minimaal 6 maanden wanneer je binnenkomt)
- Een geldig visum voor Gabon
- Flink wat geduld en misschien wat handige connecties….
Gabon visum
Ondanks dat de grenzen wat lastig zijn, is het visum extreem makkelijk! Wij hebben ons visum in Cotonou, Benin gehaald. We gingen in de middag naar het consulaat waar ze ons vroegen om een formulier in te vullen, kopie van ons paspoort en gele koorts vaccinatie en een geprinte hotelboeking in Gabon (wederom een hotel van booking.com dat we kosteloos konden annuleren). Je kon kiezen voor expres of normaal (3 dagen) en het scheelde niet veel in de prijs. Normaal is 55.000 CFA, expres was 65.000 CFA. Wij kozen voor expres en konden 2 uur later dezelfde dag onze paspoorten mét visum weer ophalen.
Kameroen uit
Kameroen uit was een eitje. We komen om 12h15 aan bij de douane, links van de weg in een geel huis. Hier stempelen ze onze paspoorten. Vervolgens lopen we een rondje over het terrein en staat links bij wat machines een vrouw bij een tafel. Ze maakt foto’s van de paspoorten en de auto en we lopen/rijden door naar de laatste slagboom waar links onderaan de heuvel een huisje staat. Hier stempelen ze de CdP.
Ze vragen wel allemaal of we een visum hebben voor Gabon, want de meeste toeristen komen hier niet de grens over….
Om 12h22 rijden we naar de Gabon kant over de brug.
Gabon in
We parkeren de auto na de slagboom rechts en gaan naar het huisje aan de linkerkant van de weg. Hier moeten we een formulier invullen per persoon. We beginnen met de mijne. Nadat ik klaar ben stuurt de ambtenaar een foto van mijn paspoort, het visum van Kameroen en Gabon en het ingevulde formulier in een whatsappgroep. We beginnen aan die van Jasper maar dan is het opeens foute boel: We mogen de grens niet over van zijn chef in Bitam (een dorp verderop). We moeten omrijden naar de grens met Congo.
Ik vraag hoe we dit kunnen oplossen. De enige mogelijkheid is dat onze ambassadeur zijn baas belt om te zeggen dat we wel door mogen. Probleempje: hij wil het nummer van zijn baas niet geven, dit moet via de DGDI in Libreville, de hoofdstad. Het biedt ook geen oplossing om onze ambassadeur rechtstreeks met hem te laten bellen, het kan alleen via zijn chef.
Dit is de eerste (en hopelijk laatste) keer dat ik mijn netwerk moet inschakelen voor hulp. Dankzij mijn connecties weten mijn oud-collega’s van Buitenlandse Zaken ons hier gelukkig uit de brand te helpen. Via de Nederlandse Ambassadeur in Benin, waar we toevallig net op bezoek zijn geweest en die ook verantwoordelijk is voor Kameroen en Gabon krijgen we het contact van de honorair consul. De Nederlandse Honorair Consul in Gabon, die op dat moment met verlof in Groningen zit, gaat direct voor ons aan de slag. Wij wachten buiten af…. Via een contact bij de DGDI, aan wie ze het probleem voorlegt. Ze zegt daarbij dat ze wil dat wij de grens gewoon over mogen als betrouwbare Nederlandse toeristen. Deze kolonel antwoordt kort en bondig: ‘je regarde ça’ – ik kijk er naar.
Wij blijven rustig bij de grens wachten…. Na iets meer dan een uur radiostilte (en inmiddels anderhalf uur op hetzelfde plekje) komt de ambtenaar uit zijn hokje. We moeten naar binnen komen. Zonder veel poespas zegt hij: jullie mogen door. En hij gaat rustig verder met Jaspers formulier invullen.
Vervolgens rijden wij een stukje door en staat er een slagboom (een paar honderd meter verder). We parkeren na de slagboom en onze auto wordt even kort doorzocht. Alle deuren en een of twee kastjes worden geopend en onze tassen moeten even open, niks heftigs! Om 15h30 rijden we door naar Bitam, wat een half uurtje rijden is. We hebben nog altijd geen stempels (niet voor paspoort en niet in de CdP).
Aangekomen in het dorp is rechts een groot gebouw op de rotonde. Dit is de douane en hier kan je (vrij gemakkelijk) je CdP laten stempelen. Loop de veranda op en ga rechtsom tot helemaal achter. Hier is een kantoor waar ze stempelen.
Rij vervolgens de hoofdstraat in (links op de rotonde) tot je aan de rechterkant de immigratiedienst ziet, er zit heel handig een copyshop tegenover. We moeten meteen een kopie van het paspoort geven, maar ook een van het visum: die hadden we nog niet. De copyshop aan de overkant was daar al op voorbereid: na nog geen 2 minuten stonden we weer terug bij de immigratie met een kopie van onze visa. Om 16h33 lopen we bij de immigratie naar buiten met alle stempels op zak!
WELKOM IN GABON!
Totale tijd aan de grens: 4 uur en 18 minuten (inclusief een autorit van meer dan 30 minuten)
Buiten de Bubbel 
Plaats een reactie