REISVERSLAG: DAG 101 t/m 119

Dag 101 Hangen bij Biriwa

Gedurende de dag voel ik me steeds beter, we wandelen over het strand wat overspoeld is door kapotte tweedehandskleding, lezen een boekje en zwemmen in het zwembad. Halverwege de middag begint Jasper zich niet lekker te voelen… ook koorts. We doen weer 2 malariatesten maar ook deze blijven negatief.

We besluiten het even aan te kijken maar in de nacht wordt het weer veel erger. Jasper moet overgeven, heeft spierpijn, voelt zich erg slap en heeft hoge koorts.

Dag 102 Op naar Kumasi!

We komen amper de nacht door maar in de ochtend voelt Jasper zich weer zo goed als beter. We zijn niet dicht bij een stad dus besluiten naar Kumasi te gaan, wat ons originele plan was. We rijden in een streep naar Chalé. Een start-up van twee Nederlandse jongens in Spirulina. Wat dat is? Lees daar hier meer over.

In de avond slapen we bij Tumi in de airco. Dit is een hostel waar we per toeval nog wat andere Nederlanders ontmoeten. Eén daarvan is Ellen, zij is via de ambassade hier en doet onderzoek naar de cacaosector. En een goede vriendin van Bart (oud-collega)!

Dag 103 bezoeken in Kumasi

Deze dag begon niet top: we werden aangehouden door traffic control omdat we geen reflecterende strepen hebben op de auto. Deze konden we echter wel bij de beste man kopen….. dan hoefde we geen boete te betalen. Ik pik dit soort trucjes heel slecht dus ik verifieerde: als we NU stickers plakken, krijgen we GEEN boete? De man antwoorde met ‘ja’. Dus wij pakten onze reflecterende stickers uit de auto en lieten ze zien. Dit vond deze beste man niet zo leuk, toen kon het opeens weer niet. Ik werd boos en zei als hij regels voor onze neus ging verzinnen rijden we nu weg, en dat deden we. (We hebben erna wel de stickers geplakt).

We gingen vol verwachting door naar Resigha – we hadden om 9h00 hier afgesproken en in de middag rond 14h00 bij ACHI, een landbouwproject van o.a. Holland Greentech & TU Delft (waar Charlotte voor werkt). Aangekomen bij Resigha bleken we het verkeerd begrepen te hebben… het bezoek duurt geen 4h, het kost 4h om op locatie te komen, dan 2h voor het bezoek en weer 4h terug (minimaal). Aha oké, we besluiten om het bezoek de volgende dag te plannen en om 6h30 te vertrekken. Wij hebben dus een ochtendje vrij tot ons bezoek om 14h00!

We proberen in deze pauze onze problemen met de Starlink op te lossen, al sinds Guinee maakt hij geen goede verbinding meer via de 12 volt kabel en gebruiken we dus de 220. We komen uit bij een Indiër die ons ook graag thuis uitnodigt.

Na even snel lunchen gaan we naar de agrarische universiteit in Kumasi, hier loopt een project genaamd ACHI, waar Nederland bij betrokken is op meerdere manieren. Wil je meer lezen over ACHI? Lees dan onze blog BDB BEZOEKT: GHANA.

Leuke verrassing (of niet helemaal, want we waren op de hoogte): Youp van Emergi Liberia was hier ook! Charlotte en Youp zijn allebei van hetzelfde ‘YEP’ jaar en Youp was op bezoek in Ghana. In de avond gaan we met z’n alle bij een Libanees om de hoek van ons hotel eten. Sofie, een vriendin van Charlotte is er ook bij. We maken het niet te laat want we moeten de volgende dag vroeg op.

Dag 104 cacaoboeren van Resigha

We staan om half 6 op om richting Resigha te gaan, Emmanuel Osarfo vangt ons op en met zijn collega in een auto van Resigha vertrekken we naar Oost-Ghana. We slaan wat ontbijt in en rijden vervolgens 4h30 het land in. Wil je meer lezen van dit bezoek en leren over de buitenboontjes van Resigha? Of ben je benieuwd waar jouw chocolade vandaan komt? Lees dan BDB BEZOEKT: GHANA, BDB BEZOEKT: IVOORKUST, DE WERELD VAN CACAO en DE WERELD VAN CACAO: HET VERVOLG.

Na een dag in het veld en helpen met de oogst, reden we terug naar Kumasi. We zijn allemaal (behalve de chauffeur) in slaap gevallen in de auto. Tijdens het bezoek kreeg Jasper echter weer last van zijn oog. Zelfde oog, zelfde plekje. Best zorgwekkend. Aangekomen in Kumasi zagen we borden van het St Thomas eye hospital. We vroegen Emmanual of hij dit aan kan raden en vervolgens zegt hij dat hij een oogarts daar kent! Hij geeft ons het nummer van Seth en wanneer we het oogziekenhuis in google maps intikken zien we dat het naast ons hotel is. Letterlijk 300m verder. Wat een toeval!

Het ziekenhuis was helaas al dicht dus Jasper appt Seth of we volgende dag langs kunnen komen. Omdat de pijn zo erg wordt vraagt Seth of we per direct kunnen komen. In de lobby van het ziekenhuis controleert hij Jaspers oog. Hij vindt dezelfde kras als in Frankrijk was vastgesteld en geeft pijnstilling, daarna gaat hij met ons naar de apotheek om antibiotica te halen. Omdat de pijn zo intens is en ergens anders zit dan waar de kras zit, willen we toch dat Jasper de volgende dag op controle komt.

Dankzij de medicatie kan Jasper gelukkig wel slapen.

Dag 105 een dagje misère in Kumasi

In de ochtend gaan we naar Seth in het oogziekenhuis. Via de vader van Irene waren we ook in contact met een specialist uit Nederland, hij gaf aan dat het recidiverende cornea-erosie is, deze diagnose checken we bij Seth die nog niet helemaal zeker is. Hij denkt toch dat het een nieuw ontstane kras is, maar dat is onmogelijk! Hij geeft ons nieuwe druppels en vraagt ons nog 1x terug te komen wanneer de hoofdarts er is.

We gaan vervolgens langs bij de grootste markt van West-Afrika. Dit was nogal overweldigend maar zeker een bezoekje waard, lees daar hier: GHANA 101 meer over. en vertrekken erna naar onze afspraak bij Trashsmart, een start-up die van plastic afval toiletten bouwt voor scholen. Dankzij Tirsa komen we hier terecht, een Nederlandse student die hier stage loopt en bij ons in Tumi verbleef de eerste nacht in Kumasi.

Het bezoek gaat goed tot dat Irene zich niet helemaal lekker begint te voelen. Ik fluiter tegen Jasper dat ik het gevoel heb dat ik moet overgeven. Geen 10 minuten later, en net voor het einde van het bezoek ren ik van het terrein af en geef ik over. Ik geef aan dat ik me daarna beter en opgelucht voel maar zodra ik in de auto stap breekt bij mij paniek uit… Ik voel me slecht, heel heel slecht. Mijn handen en gewrichten doen ontzettend pijn, ik kan mijn vingers amper nog strekken, mijn hoofd ontploft en ik voel me zwak… Wil je weten hoe dit verder gaat? Lees dan Live update uit Nigeria …..

Dag 106 Stad uit en op naar Bosomtwe

Op naar de oogarts voor de 3^e keer! De arts kijkt en geeft dezelfde conclusie als de arts in Nederland. Daarnaast worden we gerust gesteld dat het niet erger kan worden en ook niet gevaarlijk is. De kras zit niet voor Jasper zijn pupil dus heeft geen effect op zijn zicht.

We willen graag allebei de stad uit met onze malaria, oogpijn, buiktyfus en blaasontsteking. We doen wat boodschappen en rijden naar het Bosomtwe meer. Er is een plekje waar Charlotte, Youp en Sofie voor het weekend heen zijn gegaan en wij besluiten ze op te zoeken. Wat een paradijsje!

Het water van het meer is wel meer dan 30 graden, wat niet heel lekker zwemt, maar we klagen niet! ’S Avonds eten we gezellig met de hele groep en in plaatst van kamperen nemen we een kamer met een ventilator.

Dag 107 Bosomtwe & friends

We besluiten een dagje uit te zieken bij het meer, Charlotte, Youp en Sofie vertrekken vandaag weer terug naar Kumasi maar wij blijven nog een nachtje. Na het afscheid blijven we lekker bij het meer lezen en chillen. We mogen van de eigenaar gewoon zelf koken bij de auto en we eten het op zijn veranda op. We gaan vroeg naar bed omdat we nog altijd niet helemaal beter zijn.

Dag 108 Tony’s chocolonely’s cacaoboeren

Het is weer tijd voor cacao! Dit keer gaan we naar de cacaoboeren van Tony’s Chocolonely in Suhum. Omdat we nu wat meer begrijpen van de cacaosector is het voor ons extra interessant om te zien wat voor verschil Tony’s in praktijk maakt. Lees DE WERELD VAN CACAO: HET VERVOLG voor meer.

We waren van plan in de buurt wild te kamperen want we moeten de volgende dag in hetzelfde stadje zijn voor ons bezoek aan de eerste Afrikaanse chocoladefabriek. Maar we krijgen een appje van Paula & Jeremy: ze zijn op iets meer van een uur rijden op een heerlijke plek in de tuin van een B&B bij de Nederlander Yao (The Treehouse). We besluiten daarom wat langer in de auto te zitten met de garantie op een lekker plekje in de bergen. Ook Nullacruising staat hier op het terrein. Gezellig!!

Yao is een supergezellige Nederlandse man met een Ghanese vrouw en een interessant levensverhaal. We drinken met hem een biertje (en ik een muntthee) en kletsen gezellig in het Nederlands.

Omdat het in de heuvels achter Accra ligt is het hier ontzettend koel in de nacht, zo lekker na alle hitte in het binnenland!!

Dag 109 Eerlijke chocoladerepen uit Ghana

Zoals gezegd gingen we de volgende dag weer terug naar Suhum voor de Fairafric chocoladefabriek. Ze maken hier dus chocoladerepen en andere chocoladeproducten en gebruiken geen enkel geïmporteerde producten, alles komt van Ghanese bodem. De repen worden grotendeels geëxporteerd naar Duitsland. Lees hier meer over op BDB BEZOEKT: GHANA.

Op de weg hier naartoe zagen we trouwens iets typisch Ghanees: fantasy doodskisten. Je bedenkt het niet maar er bestaat in Ghana een traditie van houten doodskisten in de meest gekke vormen. Was je dokter? Waarom geen stetoscoop als kist. Visser? Misschien is een vis leuk? Of overleden aan longkanker? Je kan ook een pakje Marlboro kiezen.

Doodskisten in Afrika zijn big business en worden langs de kant van de weg verkocht. Hier komen dus zowel de traditionele kisten als fantasy kisten voorbij.

Na ons bezoek gaan we weer terug naar Yao, we nemen wat boodschappen mee voor onze vrienden. Nullacruising en Paula & Jeremy zijn hun auto klaar aan het maken voor opslag, zij komen na het regenseizoen weer terug en dat betekent nu dus een grote schoonmaak. Wij zijn inmiddels ook al 4 maanden onderweg dus besluiten we onze auto ook een grote schoonmaakbeurt te geven. Jasper is chef schoonmaak terwijl ik het schrijven bijwerk, de was doe en het avondeten klaarmaak.

Dag 110 grote opruim

The cleaning continues. In de avond eten we pot-luck (iedereen kookt wat en deelt het) met de twee andere overlanders.

Dag 111 Into Accra

Tijd om naar Accra te gaan! Erg mooi om vanuit de heuvels deze stad in te rijden met de zee aan de horizon. Je krijgt gelijk een idee van hoe groot deze stad is.

In Accra bezoeken we The Kitchen, dit is de fysieke locatie van de Ghana Food Movement. Vervolgens gaan we een hapje eten bij een beachclub aan zee, we waaiden bijna weg en hebben nog nooit zoveel betaald voor zo weinig maar het zat wel mooi. Later hebben we de wat leukere plekjes van Accra gevonden gelukkig.

We zijn vervolgens boodschappen gaan doen en hebben nog wat geshopt in de mall voordat we naar het huis van Wendy gingen. Wendy is de plaatsvervangend ambassadeur van Nederland in Ghana, maar ze was zelf toevallig op verlof in Nederland. Toch nodigde ze ons uit om bij haar op het terrein te kamperen, we mochten zelfs gebruik maken van het zwembad en van de badkamer in het soort van gastenverblijf (wat nu wordt gebruikt als opslag en waar geen meubels staan). De bewaking deed voor ons de poort open. WOW wat een prachtige enorme, mooie plek! We parkeerden de auto aan het eind van de oprit bij de badkamer (met hete douche!) en kookte als vanouds bij de auto. Het is wel behoorlijk heet in Accra dus we hebben niet heel diep geslapen.

Dag 112 rondje Accra

We gaan ’s ochtend onderdelen halen voor Cliff & Mon. Onze vrienden met hun Defender, waarmee we straks Nigeria gaan oversteken. Hierna laten we de auto weer eens goed wassen voor ons bezoek aan de ambassade later die dag. We gaan vervolgens naar de garage van Bilal waar we de auto nog een keer laten checken.

Om 14h moeten we richting de Nederlandse ambassade voor een rondleiding, yogales en een borrel. Naomi Tuinstra ontvangt ons met open armen en stelt ons voor aan het team. We mogen vervolgens meedoen met hun wekelijkse yogales! Hierna drinken we nog een borrel met het hele team waaronder Ellen.

Er is veel interesse voor onze geweldige auto. Op het terrein van de ambassade wordt ondertussen een enorm feestterrein opgebouwd, de Noren, waarmee Nederland hun ambassade deelt, hebben morgen hun nationale feestdag!

In de avond gaan Jasper en ik even lekker mijn zijn tweeën uiteten, we gaan naar een heerlijke pizzeria met échte steenovenpizza’s.

Heel brutaal hebben we overdag aan Wendy gevraagd of we ons matrasje en dekens IN haar gastenverblijf mochten leggen, er was namelijk een airco. Wendy vond het allemaal geen probleem en zo sliepen wij een paar heerlijke nachten op ons eigen matrasje op de grond in de airco. Heerlijk!

Dag 113 Garage en feestje bij de Noren

Deze dag begonnen we door naar Bilal te rijden, wederom een Libanees met een garage voor Overlanders. Hier hebben we onze olie gewisseld en wat bouten aangedraaid. De mannen hier waren nogal brak van de dag ervoor dus ze kwamen met een enorm Ghanees ontbijt aanzetten bestaande uit: spaghetti, rijst met bonen, gari, vlees, pittige saus en gekookte eieren, verpakt in een bananenblad en gegeten met de handen.

In de avond gingen we samen met Naomi eten bij de lokale Mexicaan, haar Ghanese vriend Dennis vergezelde ons later. Na het eten verplaatste we ons naar de Nederlandse ambassade, hier was namelijk het nationale feest van de Noren aan de gang. En boyyy die Noren weten hoe ze moeten feesten. Er was een ijscokraam, live band, enorme schermen met reclame over Noorwegen, een open bar met lekkere wijn, een cocktailbar, overal eten waaronder heerlijke sushi en het meest bizarre: 200 kilo gerookte zalm uit Noorwegen. Ik heb hier toch zeker 2 kilo van gegeten.

Na wat wijntjes en dansjes was het feest klaar en gingen we met een groep naar een lokale bar, denk aan een lange tafel op straat met plastic stoeltjes en bierflessen van 650 ml. Na nog 2 bier komt het idee om naar een club te gaan. Hier draaien ze goede muziek en houden 2 espressomartini’s ons nog tot 3h30 overeind. Met de taxi gaan we terug naar Wendy’s paradijs.

Dag 114 BRAKKE DAG

Een brakke dag, we staan pas rond de middag op en besluiten uit te ontbijten/lunchen bij Pâte à Choux. De luxe expat hotspot voor ontbijt, we nemen een tafeltje buiten om de herrie van binnen te vermijden en eten een zuurdesembrood met burrata (oh yes).

Hierna gaan we naar het museum van Kwame Nkrumah, dit is de oud-president van Ghana. Nkrumah is vooral beroemd als pan-africanist en was een inspiratie voor Martin Luther King. Nkrumah zorgde voor een vredige onafhankelijkheid van Ghana in 1957. Het is een indrukwekkend museum dat een andere kant laat zien van panafrikanisme en een vredige overgang naar onafhankelijkheid.

Hierna begon het keihard te regenen, we zijn snel wat boodschapjes gedaan en zijn we teruggetrokken in het bijgebouwtje van Wendy waar we lekker op bed series hebben gekeken en chips gegeten. Laat in de avond horen we Wendy thuiskomen van verlof.

Dag 115 Ontspanning in Accra

Nog een dagje genieten in Accra, een plons in het zwembad en alles bijwerken, we ontbijten bij Ritual en doen erna boodschappen om de volgende ochtend vroeg op pad te gaan. Terug naar het kamperende leven.

Wanneer Wendy terugkomt van werk drinken we gezellig een borreltje samen op de veranda achter het huis. Nadat de derde fles open gaat besluit Wendy wat frietjes in de frituur te gooien, we hebben een heerlijk gezellige avond en leren vanalles over Wendy, het werken op de ambassade in Ghana en over het land zelf.

Dag 116 tijd voor wc-papier

Tijd om Accra te verlaten! We nemen afscheid van Wendy en vertrekken naar Akosombo waar de bamboepulp fabriek van The Good Roll Africa staat. Dit is het meest duurzame en leuke toiletpapier merk dat er bestaat in Nederland, en ze maken dus sinds kort hun eigen bamboepulp! Wil je meer lezen over dit bezoek kijk dan hier: BDB BEZOEKT: GHANA

We ontmoeten hier Jeroen van Zevenbergen, broer van Floris (van Spirulina) en vriend van Sofie! (die we in Kumasi hebben ontmoet). Jeroen heeft hier de hele fabriek opgezet, erg indrukwekkend. We gaan met hem lunchen en hij neemt ons mee naar zo’n prachtig plekje dat we gelijk vragen of we hier ook mogen kamperen voor de nacht op het gras aan de rivier. Dat blijkt geen probleem.

Natuurlijk gaan we wel eerst even de beroemde Akosombo dam bekijken die door Nkruma gebouwd is en die het grootste niet natuurlijke meer in de wereld heeft gevormd. Bijna alle stroom in Ghana komt hier vandaan. Hierna gaan we terug naar onze idilische kampeerplek maar koken zit er niet in: er trekt een enorme onweersstorm over en dus gaan we binnen een pizza eten, toch fijn als je dan bij een restaurant staat!

Dag 117 Wli waterval en de volta regio

We vertrekken in de ochtend richting het noorden in de Volta regio, dicht bij de grens met Togo. Hier vind je de Wli Waterval. Een prachtige idyllische plek in het meest bergachtige gebied van Ghana. Let wel: Ghana’s hoogste berg is slechts 800 meter.

Op Ioverlander vinden we een campsite dicht bij de start van de hike. Het is een mooi plekje met uitzicht op de waterval. De twee Duitse eigenaren zijn een beetje vreemd…. Maar dat zijn we gewend van Europeanen die 10+ jaar in Afrika verblijven. Al spannen deze twee de kroon!

De waterval (en de hike) liggen in een natuurpark waar je entree voor moet betalen. Omdat we vroeg willen vertrekken gaan we vandaag al ons kaartje halen. In het kantoortje bij de ingang proberen ze ons op allerlei manieren af te zetten. Wandeling door Togo? Staat niet op de prijslijst die is 2x zo duur. Wil je zonder gids? Oei dat kan niet want het is niet veilig en de route is moeilijk. We geven vervolgens aan een korte wandeling te gaan doen waarvoor we gewoon de prijs betalen die op de prijslijst staat (die aan de muur hangt). Omdat we geen gids nemen moeten we in een schriftje schrijven dat wij daar zelf voor hebben gekozen en ze niet verantwoordelijk zijn. We mogen de tekst zelf verzinnen, het lijkt eerder een afschrikmethode om een gids op te leggen.

Bij terugkomst parkeert er nog een leuke Zwitserse dame, Iris, bij ons op de kampeerplek.

Dag 118 Dé beklimming naar Togo & de waterval

Om 7h30 zijn we vertrokken, we gebruiken de app Komoot …… om de route te tracken. Het begint redelijk geleidelijk maar al snel gaat de wandeling bijna verticaal omhoog. Het ergste is nog dat het over een soort rots/savanne achtig gebied gaat en je dus amper bescherming hebt tegen de zon. Het is ZWAAR! Na het klimmen loop je over de top van de berg, door een beek (die uitkomt in de waterval) en door Togo! Aan de Togo kant moet je ontzettend stijl afdalen om bij de bovenste waterval uit te komen. Hier kan je lekker verkoelend zwemmen en vervolgens mag je aan de andere kant van het water weer stijl omhoogklimmen. Na wat klimmen kan je eindelijk afdalen maar de onderste waterval, maar het dalen was misschien wel moeilijker dan het klimmen!

Wij komen uiteindelijk volledig uitgedroogd (we hadden te weinig water bij ons… dom) beneden aan. Hier kopen we verse ananas die voor ons gesneden wordt, wat lekkere chipjes en heel veel water. We hadden maar anderhalve liter per persoon mee en dat is voor 7 uur wandelen in de hitte niet genoeg.

Wil je nog meer tips over Ghana zoals de Wli waterval? Lees dan GHANA 101

We willen vervolgens lekker bij het kamp chillen maar Jasper begint koorts te krijgen. We zijn bang dat hij weer (of nogsteeds) malaria heeft. Het wordt alleen maar erger en honger heeft hij ook niet. We krijgen een goor drankje van de Duitsers dat zou moeten helpen (hielp niet). Zijn oog gaat prikken en de hoofdpijn neemt ook toe. We twijfelen of we nu naar een kliniek gaan of de nacht afwachten. We besluiten het tweede, we hebben nu immers de malaria nood medicatie als het morgen nog niet voorbij is.

Dag 119 Back to Accra… Malaria?

Na een helse nacht vol koorts voelt Jasper zich nog niet beter. In plaats van naar Togo te gaan besluiten we terug te gaan naar Accra waar betere ziekenhuizen zijn. Weer 4 uur terugrijden… maar gezondheid gaat voor. We bezoeken in Accra een kliniek en vragen ook om een dengue test voor Jasper – die laatste doen we toch maar even niet want die is 400 euro. Alle testen blijken negatief en we zoeken naar een lab waar je goedkoper dengue kan testen. Hier kost het 60 euro. Spoiler: twee weken later blijkt ook deze negatief. Wat het wel was? Dat weten we niet, maar gelukkig is het al een paar maanden niet meer teruggekomen.

Omdat we weer in Accra zijn vragen we of we weer een nachtje bij Wendy mogen blijven en dat is geen probleem. We maken ook gelijk gebruik van de restaurantvoorzieningen in Accra en gaan naar mama cuisine, Zuid-Amerikaanse keuken. Ze hebben hier de allerrrrrlekkerste ceviche en ook de speciaalbier van Tale. Genieten!